مقاله

تغییرات لپتین و ادیپونکتین پلاسما در پاسخ به تمرینات ترکیبی استقامتی- مقاومتی در زنان یائسه غیرفعال

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

سابقه و هدف: لپتین و آدیپونکتین از جمله ادیپوسایتوکاین های مترشحه از بافت چربی هستند که در پاتوژنز چاقی و اختلالات همراه با آن نقش دارند. پژوهش حاضر تاثیر تمرینات ترکیبی استقامتی شنا و مقاومتی بر سطح لپتین و آدیپونکتین پلاسما و شاخص مقاومت به انسولین ( homa-ir ) را در زنان یائسه غیرفعال مورد مطالعه قرار داده است. مواد و روش ها: 16 زن چاق یائسه کم تحرک در دو گروه تجربی و کنترل در 10 هفته برنامه تمرینات ترکیبی مقاومتی (60-40% یک تکرار بیشینه) و استقامتی شنا (60-50% ضربان قلب بیشینه)، سه جلسه در هفته، شرکت کردند. سطوح لپتین و آدیپونکتین پلاسما، homa-ir و شاخص های آنتروپومتریک قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین اندازه گیری شدند. یافته ها: تمرین ترکیبی بدون تاثیر بر سطح لپتین پلاسما منجر به افزایش غلظت آدیپونکتین (001/0= p ) و بهبود homa-ir و کلیه فاکتورهای جسمانی مورد بررسی گردید (05/0 p< ). آزمون هم بستگی پیرسون بین سطح ابتدایی آدیپونکتین با مقادیر اولیه محیط کمر (014/0= p ) رابطه معنی داری را نشان داد ولی غلظت ابتدایی لپتین با هیچ یک از متغیرها رابطه معنی داری نداشت. بین تغییرات لپتین و آدیپونکتین پلاسما با هیچ یک از شاخص های مورد بررسی رابطه معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: تمرینات ترکیبی مقاومتی و استقامتی افزایش آدیپونکتین پلاسما و بهبود homa-ir و شاخص های آنتروپومتریک را در پی دارد، هر چند که این تغییرات ممکن است هم سو با تغییرات لپتین نباشد.

اسناد مشابه