مقایسه تأثیر پودر سلوکس و پانسمان فشاری معمول بر زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران همودیالیز

حمید حمید چمنزاری، hamid chamanzari in structor of nursing, department of medical –sergical nursing, school of nursing and midwifery ,mashhad university of medicine sciences,mashhad,iranمربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران محمود محمود چوبدار، mahmood choubdar ms in intensive care nursing student, school of nursing and midwifery, mashhad university of medicine sciences, mashhad, iranدانشگاه علوم پزشکی مشهددانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران فرزانه فرزانه شریفی پور، farzaneh sharifipour assistant professor of nephrologist, school of medicine, mashhad university of medicine sciences, mashhad, iranاستادیار و متخصص کلیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران حسن حسن غلامی، hasan gholami in structor of nursing, department of medical –sergical nursing, school of nursing and midwifery ,mashhad university of medicine sciences,mashhad,iranمربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران فاطمه فاطمه دانشوری، fatemeh daneshvari expert of nursing, mashhad university of medicine sciences, mashhad, iranکارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه: روش های رایج برای توقف خونریزی به علت اعمال فشار طولانی در بیماران با زمان هموستاز طولانی می تواند منجر به تشکیل لخته و ترومبوز دسترس عروقی گردد. عوامل هموستاتیک موضعی نقش مؤثری در کاهش زمان هموستاز و در نتیجه پیشگیری از این عوارض دارد. هدف: مقایسه اثر پودر سلوکس و پانسمان فشاری معمول بر زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران همودیالیز. روش: در این کارآزمایی بالینی یک گروهی با طرح قبل و بعدی که در سال های 92-93 انجام شد؛ 30 بیمار دیالیزی در بیمارستان های امام رضا(ع) و منتصریه مشهد و شهیدمدرس کاشمر که از طریق فیستول شریانی- وریدی تحت درمان همودیالیز قرار داشتند به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. محل پانکچرهای فیستول شریانی- وریدی بیماران در سه هفته منقطع با استفاده از پانسمان پودر سلوکس درمان شد. زمان هموستاز محل هر یک از پانکچرها در هر جلسه اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های اندازه های تکراری، فریدمن و تصحیح بون فرونی با نرم افزار spss نسخه 5/11 تحلیل شد. یافته ها: میانگین سنی بیماران تحت مطالعه 3/14±2/54 سال و 16 نفر (3/53 درصد) مذکر بودند. زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران 9/1±8/9 دقیقه بود. تفاوت معنی داری در زمان هموستاز بین روش استفاده از یک گرم پودر سلوکس در مقایسه با روش پانسمان معمول وجود داشت (001/0p<). تفاوت معنی داری نیز در زمان هموستاز بین روش استفاده از نیم گرم پودر سلوکی در مقایسه با روش پانسمان معمول وجود داشت (001/0p<). نتیجه گیری: استفاده از پودر سلوکس باعث کاهش زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران همودیالیز می گردد. بنابراین استفاده از آن برای بیمارانی که هموستاز محل دسترس عروقی آن ها با تأخیر صورت می گیرد توصیه می شود