تأثیر آموزش بر اساس «مدل مدیریت متمرکز بر علایم» بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله، آگاهی دیابتی، رفتارهای خودمراقبتی و علایم بیماران دیابتی نوع دو

مهوش مهوش صلصالی، mahvash salsali full professor nursing, departman of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستاد گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران حمید حمید صالحی، hamid salehi instructor of nursing, departman of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, zanjan university of medical sciences, zanjan, iranمربی گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران هایده هایده نکته دان، hydeh noktehdan instructor of nursing, departman of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, tehran university of medical sciences, tehran, iranمربی گروه بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران مصطفی مصطفی حسینی، mostafa hoseini associate professor of medical statistics, department of epidemiology and biostatistics, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشیار گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محسن محسن خوش نیت نیکو، mohsen khoshniyat nikoo associate professor of endocrinology, endocrinology and metabolism research center, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشیار گروه غدد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران سید میثم سید میثم ابراهیمی، seyedmeisam ebrahimi instructor of nursing, department of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, alborz university of medical sciences, karaj, iranمربی گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران

چکیده

مقدمه: کنترل دیابت نیاز به روش­های آموزشی مؤثرتری دارد. آموزش رفتارهای خودمراقبتی یکی از عوامل مهم در کنترل دیابت است. علایم محرک مناسبی برای انجام رفتارهای خودمراقبتی است. هدف: تعیین تأثیر «مدل­مدیریت ­متمرکز­بر­علایم» بر رفتارهای خودمراقبتی و­کنترل متابولیک بیماران دیابتی نوع دو. روش: در یک مطالعه شبه تجربی، 70 بیمار دیابتی نوع­ دو به صورت در دسترس انتخاب شدند و با توجه به روزهای مراجعه افراد (زوج و فرد) به درمانگاه دیابت در سال 1389به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. خصوصیات فردی، میزان آگاهی، رفتارهای خودمراقبتی، دفعات تجربه علایم بیماران با استفاده از پرسشنامه و میزان هموگلوبین گلیکوزیله آنان تعیین شد. گروه مداخله 4-3 جلسه آموزش انفرادی در مورد نحوه شناسایی علایم، علت بروز، روش های کنترل علایم با انجام رفتارهای خودمراقبتی دریافت نمودند. گروه کنترل آموزش های معمول را دریافت کردند. متغیرها سه ماه بعد، مجدداً برای 60 بیمار اندازه­گیری شد. داده ها توسط نرم­افزارهای spss نسخه 15 و stata و آزمون­های تی زوجی، مجذورکای، فیشر، کوواریانس، کروسکال والیس و مدل­عمومی خطی تحلیل شد. یافته ها: پس از مداخله، میانگین آگاهی (001/0p ). نتیجه گیری: با توجه به تأثیرات مثبت، مدل مدیریت متمرکز بر علایم برای آموزش بیماران دیابتی توصیه می­گردد.