مقاله

تاثیر تمرینات استقامتی بر برخی از فاکتورهای هماتولوژیکی، ایمونولوژیکی و انعقادی در مردان جوان غیر فعال

محمدعلی محمدعلی سماواتی شریف، mohammadali samavatisharif استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده¬ی ادبیات، دانشگاه بو علی سینا همدان، همدان، ایران کمال کمال رنجبر، kamal ranjbar دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده¬ی ادبیات، دانشگاه بو علی سینا همدان، همدان، ایران اکبر اکبر سازوار، akbar sazvar دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده¬ی ادبیات، دانشگاه بو علی سینا همدان، همدان، ایران

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه: تمرینات منظم ورزشی موجب کاهش ابتلا به بیماری های مختلف می­شود. همین امر منجر به توصیه های ورزشی برای ارتقای سلامتی شده است. انجمن قلب آمریکا و کالج آمریکایی طب ورزش برنامه تمرینی استقامتی خاصی را برای افراد جوان در نظر گرفته اند. هدف: تعیین تأثیر تمرینات استقامتی بر برخی از فاکتورهای هماتولوژیکی، ایمونولوژیکی و انعقادی در مردان جوان سالم غیرفعال. روش: این پژوهش شبه تجربی در دانشگاه بوعلی سینا همدان اجرا شد. در این مطالعه، 26 مرد سالم (6/1±5/21 ساله) به طور تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله به مدت 12 هفته تمرینات استقامتی را رأس ساعت 8 صبح انجام دادند و گروه کنترل نیز در این مدت، فعالیت عادی خود را ادامه دادند. قبل و 72 ساعت بعد از برنامه تمرینی، 5 میلی لیتر خون از سیاهرگ آنتی کوبیتال در حالت ناشتا گرفته شد. فاکتورهای هماتولوژیکی، ایمونولوژیکی و انعقادی به وسیله دستگاه cell counter و روش الایزا اندازه گیری شد. از نرم افزار spss نسخه 15 و آزمون‎ های تی زوج و مستقل برای ارزیابی تفاوت معناداری در قبل و بعد از دوره تمرینی بین گروه های مداخله و شاهد استفاده شد. یافته ها: 12 هفته تمرینات تجویزی میزان mid و تعداد پلاکت­ها را به طور معناداری کاهش داد (05/0p<)؛ اما تأثیر معناداری بر شاخص های mcv، mch، mchc، لکوسیت ها، زمان پروترومبین، زمان انعقاد و زمان سیلان خون نداشت. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که 12 هفتهتمرینات استقامتی تجویزی aha-acsm مقادیر شاخص­های هماتولوژیکی، ایمونولوژیکی و انعقادی را در دامنه طبیعی فیزیولوژیک حفظ می­کند و منجر به ایجاد سازگاری مطلوب در فاکتورهای خونی می­شود.

اسناد مشابه