رفتارهای درمان طلبی و عوامل مرتبط با آن در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری
چکیده
چکیده مقدمه: سندرم حاد کرونری در حال حاضر یکی از شایعترین تشخیصها و شایعترین علت مرگ و میر در جهان میباشد. رفتارهای درمان طلبی بیماران در زمان بروز علامتها و مدت زمان صرف شده تا مراجعه به بیمارستان در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری اهمیت دارد بطوری که بر درمان و پیش آگهی آنان تأثیرگذار میباشد. هدف: هدف از این مطالعه تعیین رفتارهای درمانطلبی و عوامل مرتبط با آن در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری مراجعه کننده به یک مرکز آموزشی – درمانی شهر رشت میباشد. روشکار: این مطالعه یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی تحلیلی میباشد که بر روی 370 بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری بستری در بخش های اورژانس، ccu و داخلی قلب به روش در دسترس و نمونهگیری تدریجی انجام گرفت. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهای مشتمل بر سه بخش اطلاعات فردی اجتماعی، اطلاعات مربوط به بیماری و سؤالاتی جهت بررسی نوع رفتار درمانطلبی بیماران بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی (توزیع فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آزمونهای آمار استنباطی (آزمون مربع کای، من ویتنی، رگرسیون لجستیک) انجام گرفت. نتایج: شایعترین رفتار مطلوب در جمعیت مورد مطالعه استراحت (70%) و مراجعه به مرکز درمانی مرتبط با قلب (2/56%) و شایعترین رفتار نامطلوب عدم تماس با شماره تلفن اورژانس 115 (9/85%)، عدم قراردادن قرص زیر زبانی (6/68%) و به تأخیر انداختن مراجعه به ساعات یا روزهای بعد (60%) بودند. جنسیت، محل سکونت، داشتن بیمه تکمیلی، سطح تحصیلات، وضعیت اشتغال، سطح درآمد ماهانه، داشتن بیماریهای همراه مزمن، نوع بیماری، شدت درد قفسه سینه، مدت زمان ابتلا به بیماری کرونری، سابقه بستری به علت دردهای آنژینی، برداشت اولیه از درد و ناراحتی قفسه صدری، روش مراجعه به مرکز درمانی و اولین مرکز مراجعه با شایعترین رفتارهای نامطلوب ارتباط آماری معنیداری داشتند (05/0 p<). نتیجهگیری: با توجه به وجود رفتارهای نامطلوب و روش نامناسب انتقال در اکثریت واحدهای مورد پژوهش این مطالعه، آگاهی دادن به افراد در معرض خطر ضرورت دارد.