تاثیر به کار گیری محلول دیالیز سرد بر علائم حیاتی ،راحتی وکفایت دیالیز بیماران تحت درمان با همودیالیز

سیدرضا برزو، seyed reza borzou member of chronic disease(home care) research center, nursing & midwifery school, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranعضو مرکز تحقیقات مراقبت بیماریهای مزمن در منزل، دانشکده پرستاری و مامایی همدان، دانشگاه علوم پزشکی، همدان، ایران فاطمه فرقدانی، fateme farghadani nursing & midwifery school, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranدانشکده پرستاری و مامایی همدان، دانشگاه علوم پزشکی، همدان، ایران خدایار عشوندی، khodayar oshvandi member of maternal and child care research center, school of nursing and midwifery, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranعضو مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی همدان، دانشگاه علوم پزشکی، همدان، ایران محمود غلیاف، mahmood gholyaf hamadan university of medical sciences, hamadan, iranدانشکده پزشکی همدان، دانشگاه علوم پزشکی، همدان، ایران حسین محجوب، hosein mahjub member of health sciences research center, health school, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranعضو مرکز تحققیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت همدان، دانشگاه علوم پزشکی، همدان، ایران

چکیده

چکیده مقدمه: سرد کردن محلول همودیالیزیک فاکتور مهم در حفظ ثبات قلبی- عروقی در بیماران همودیالیزی می‎باشد. هدف: این تحقیق به منظور تعیین تاثیر دمای محلول دیالیز بر علائم حیاتی، راحتی و کفایت دیالیز در بیماران تحت درمان با همودیالیز انجام گرفت. روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی است که بر روی 30 بیمار همودیالیزی بستری در بخش همو دیالیز یکی از بیمارستان های همدان انجام گرفت بیمارانی که دارای معیار های پژوهش بودند بصورت نمونه گیری آسان انتخاب شدند و سپس در طی سه مرحله مداخله انجام گردید. در مرحله اول بیماران طی سه جلسه با دمای cº37 و در مرحله دوم و سوم نیز هر کدام طی سه جلسه به ترتیب با دمای cº36 و cº35 تحت همودیالیز قرار گرفتند. فشارخون و نبض بیماران قبل و بعد از دیالیز و در ساعات اول، دوم و سوم حین دیالیز کنترل ‎شد. ولی دمای بدن بیماران قبل و بعد از هر جلسه کنترل گردید. در جلسه سوم، نمونه خون بیماران قبل و بعد از دیالیز جهت ارزیابی کفایت دیالیز جمع آوری ‎شد. در انتهای همان جلسه بیماران از نظر راحتی نیز با معیار دیداری راحتی ارزیابی شدند.جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش repeated measurement، آنالیز واریانس و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. p کمتر از 05/0 به عنوان سطح معنی دار در نظر گرفته شد. نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که هر چند فشار خون سیستولیک بیماران با کاهش دما کمی افزایش می یافت ولی این افزایش از نظر آماری معنی‎دار نبود. نبض بیماران با کاهش دما کاهش معنی‎داری پیدا کرده بود. بیماران در دمای پایین‎تر احساس راحتی بیشتری می کردند و فقط 7/6 درصد از بیماران دمای cº37 را ترجیح می دادند، برای 20 درصد از بیماران، نوع دمای محلول تفاوتی نداشت. در حالی که بقیه بیماران محلول سرد را ترجیح می دادند. کفایت دیالیز بیماران نیز در دمای cº35 نسبت به دمای cº36 و cº37 افزایش معنی داری‎ را نشان دادp<0/001)). نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش اگر چه ممکن است کاهش دمای محلول همودیالیز برای همه بیماران سودمند نباشد ولی با توجه به مزایایی که دارد پیشنهاد می گردد با توجه به شرایط و میزان راحتی بیمار از محلول هایی با درجه حرارت پایین نیز در دیالیز استفاده گردد.