مقاله

تعیین توزیع فنوتیپ های پاراکسوناز سرم به روش دو سوبسترایی در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر

عبدالکریم مهروز، abdolkarim mahrooz dept. of clinical biochemistry and genetics, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari iran1- دانشگاه علوم پزشکی مازندران، دانشکده پزشکی، گروه بیوشیمی بالینی و ژنتیک محمد نوری، mohammad nouri dept. of clinical biochemistry, faculty of medicine, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran2- دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشکده پزشکی، گروه بیوشیمی بالینی محمدرضا رشیدی، mohammad-reza rashidi dept. of medicinal chemistry, faculty of pharmacy, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran3- دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشکده داروسازی، گروه شیمی دارویی ناصر اصلان آبادی، naser aslanabadi center of cardiology, shahid madani hospital, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran4- دانشگاه علوم پزشکی تبریز، بیمارستان شهید مدنی، مرکز قلب و عروق دردی قوجق، durdi qujeq dept. of clinical biochemistry and biophysics, faculty of medicine, babol university of medical sciences, babol iran5- دانشگاه بابل، دانشکده پزشکی، گروه بیوشیمی بالینی و بیوفیزیک

چکیده

سابقه و هدف: با توجه به فراوانی افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر ( cornary artery disease, cad ) در ایران و نقش مفید و مهم پاراکسوناز سرم ( paraoxonase , pon1 ) در این بیماری، در مطالعه حاضر، توزیع فنوتیپ های pon1 در بیماران مبتلا به cad تعیین گردید. مواد و روش ها: 61 بیمار با گرفتگی عروقی کم تر از 50 درصد و 63 بیمار با گرفتگی عروقی بیش تر از 70 درصد در این مطالعه وارد شدند. فعالیت های پاراکسونازی و آریل استرازی به ترتیب با سوبسترای پاراکسون و فنیل استات اندازه گیری گردیدند. فنوتیپ های پلی مورفیسم q/r192 آنزیم با روش دو سوبسترایی و محاسبه نسبت فعالیت پاراکسونازی تحریک شده با نمک به فعالیت آریل استرازی تعیین گردید. یافته ها: بیماران با گرفتگی عروقی کم تر از 50 درصد در نسبت های 14/2 و 99/5 و بیماران با گرفتگی عروقی بیش تر از 70 درصد در نسبت های 42/2 و 91/5 به سه فنوتیپ q ، qr و r تقسیم شدند. در بیماران با گرفتگی عروقی کم تر از 50 درصد، فراوانی فنوتیپ های q ، qr و r به ترتیب 41، 46 و 13 درصد بود. فراوانی این فنوتیپ ها در بیماران با گرفتگی عروقی بیش تر از 70 درصد، به ترتیب 48، 41 و 11 درصد به دست آمد. نتیجه گیری: از داده های مطالعه حاضر و مطالعات دیگری که در ایران انجام شده، شاید بتوان این نتیجه کلی را مطرح کرد که در جمعیت ایرانی توزیع فنوتیپ های pon1 برای پلی مورفیسم q/r 192 در بیماران مبتلا به cad (چه با گرفتگی عروقی زیاد چه با گرفتگی عروقی کم) و افراد سالم تفاوت معنی داری با یکدیگر ندارند.

اسناد مشابه