مقایسه مشکلات رفتاری کودکان سن مدرسه مبتلا به تالاسمی مراجعه کننده به مرکز کودکان شهر رشت با همسالان خود
چکیده
مقدمه : توجه به مشکلات رفتاری کودکان که بیشترین اشکال آسیب شناسی روانی کودک را تشکیل می دهد در تمام فرهنگ ها و جوامع بشری حائز اهمیت است چرا که اغلب اختلالات بزرگسالی ریشه در تجربه های اولیه کودکی دارد. مشکلات رفتاری به علل مختلفی ایجاد می شود یکی از این علل، بیماری های مزمن جسمی مثل بتا تالاسمی ماژور است. شناخت بهتر مشکلات رفتاری کودکان تالاسمی مبنایی برای طراحی موثرتر برنامه های بهداشتی و پیشگیری از مزمن شدن مشکلات رفتاری و روانی در آینده است. هدف : این پژوهش با هدف مقایسه مشکلات رفتاری کودکان سن مدرسه مبتلا به تالاسمی مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی کودکان شهر رشت با همسالان انجام شد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی – مقایسه ای است که در آن 50 کودک مبتلا به تالاسمی مراجعه کننده به مرکز کودکان شهر رشت و 100 کودک سالم همسالانشان به همراه مادرانشان شرکت داشتند. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه ای مشتمل بر 2 بخش بود. بخش اول شامل مشخصات دموگرافیک کودک تالاسمی و سالم و والدین آنها و بخش دوم چک لیست رفتار کودک را بر اساس گزارش والدین (ابزار آخن باخ) بود که از طریق مصاحبه با مادر تکمیل می شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی ( میانگین – انحراف معیار) و آمار استنباطی ( کای دو ) استفاده شد. نتایج : یافته ها نشان داد بیشترین درصد رفتار مناسب واحدهای مورد پژوهش در گروه تالاسمی(100%) مربوط به حیطه های مشکلات جنسی و مشکلات متفرقه و در گروه کودکان سالم(100%) مربوط به حیطه های مشکلات اجتماعی، رفتار ضد اجتماعی، رفتاری پرخاشگرانه، شکایات جسمانی، اضطراب / افسردگی،گوشه گیری، اختلال در تفکر، مشکلات جنسی و متفرقه بود و هم چنین نتایج نشان داد اختلاف معنی دار آماری بین دو گروه از نظر مشکلات رفتاری در حیطه های مشکلات اجتماعی (0001/0 p)، رفتار پرخاشگرانه (0001/0 p)، اشکال در تمرکز حواس (03/0 p)، شکایات جسمانی (01/0 p)، اضطراب و افسردگی(0001/0>p) و گوشه گیری(0001/0>p) وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که اکثریت واحدهای مورد پژوهش در گروه تالاسمی (94%) و در گروه سالم (100%) از نظر مشکلات رفتاری کل، رفتار مناسب داشتند و آزمون آماری کای دو تفاوت معنی داری را بین دو گروه از نظر مشکلات رفتاری کل نشان داد و نیز بین مشکلات رفتاری کل و مشخصات دموگرافیک به جز سن پدر (0001/0 p) ارتباط معنی دار آماری یافت نشد.