بررسی اثرات تزریق ال-آسپارژیناز بر فعالیت پروتئین های ضد انعقادی و پلاکت ها در بیماران مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد
چکیده
سابقه و هدف: لوسمی لنفوبلاستیک حاد ( acute lymphoblastic leukemia, all )، شایع ترین بدخیمی در کودکان و نوجوانان است. ال آسپارژیناز ( l.asp ) یکی از داروهایی است که در درمان بیماران مبتلا به all استفاده می شود. ال-آسپارژیناز (l-asparginase, l-asp) با مهار تولید برخی از پروتئین های انعقادی،سبب اختلال در انعقاد طبیعی می گردد. در این مطالعه تاثیر l.asp بر پروتئین های ضد انعقاد طبیعی (پروتئین c ، پروتئین s ، آنتی ترومبین iii ) و بر عملکرد پلاکت بررسی می گردد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه قبل و بعد است که بر روی 41 بیمار مبتلا به all مراجعه کننده به بیمارستان محک صورت گرفت. قبل و بعد از تزریق داروی l.asp از بیماران زمان خونروی ( bleeding time, bt ) بر اساس روش ivy method به عمل می آمد و عملکرد فعالیت پروتئین c ، پروتئین s به روش توربیدومتری و فعالیت آنتی ترومبین iii به روش کروموژنیک اندازه گیری شد. یافته ها: 8/48% کودکان دختر بودند. میانگین (± انحراف معیار) سن کودکان 2/7±0/4 سال بوده است.میانگین پروتئین c و آنتی ترومبین iii و bt بعد از مداخله با داروی l.asp به طورمعنی داری کاهش یافت، ولی در پروتئین s کاهش معنی دار نبود. در هیچکدام از بیماران فوق علائمی به نفع ترومبوز مشاهده نگردید. نتیجه گیری: نتایج نشان داد داروی l.asp منجر به کاهش پروتئین های انعقادی (به استثنای پروتئین s ) می شود که این کاهش به همراه عوامل دیگر ژنتیکی می تواند منجر به ترومبوز در بعضی از بیماران مبتلا به all در هنگام درمان القایی شود. �