ارزیابی اثر استرس گرمایی بر توجه انتخابی و زمان واکنش در کارگران یک صنعت گرم: کاربرد آزمون استروپ رایانه ای

فریده گلبابایی، f. golbabaei professor of occupational health engineering, department of occupational health, faculty of health, university of medical sciences, tehran, iranاستاد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران عادل مظلومی، a. mazloumi assistant professor, department of occupational health engineering, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران سمیه محمودخانی، s. mamhood khani ms.c, department of occupational health engineering, school of public health, tehran university of medical sciencesکارشناس ارشد، مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران زینب کاظمی، z. kazemi ms.c in ergonomics, department of occupational health engineering, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد ارگونومی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران مصطفی حسینی، m. hosseini professor, department of epidemiology and biostatistics, school of public health, tehran university of medical sciencesاستاد، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران مرضیه عباسی نیا، m. abbasinia ms.c, department of occupational health engineering, school of public health, tehran university of medical sciencesکارشناس ارشد، مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران سمیه فرهنگ دهقان

چکیده

مقدمه: کار در محیط های گرم و شرایط جوی نامناسب، به عنوان یکی از متداول ترین مشکلات بهداشت شغلی می تواند به بیماری های ناشی از گرما و حتی در مواردی به مرگ منجر شود. استرس گرمایی فرآیند شناختی دخیل در تصمیم گیری و تبدیل وظایف ساده به پیچیده را مختل می نماید. لذا هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی توجه انتخابی و زمان واکنش کارگران ریخته گری یک شرکت خودروسازی و بررسی اثر استرس گرمایی بر پارامترهای مذکور می باشد. .روش کار: در این مطالعه کوهورت گذشته نگر 70 نفر از کارگران شاغل در یک صنعت گرم در دو گروه مواجه و غیر مواجه مورد بررسی قرار گرفتند. ابتدا پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک برای هر فرد تکمیل و میزان صدا و روشنایی محیط کار به عنوان عوامل مخدوش کننده احتمالی سنجش شد. سپس جهت بررسی اثر گرما بر توجه انتخابی و زمان واکنش از افراد قبل و در حین انجام کار آزمون های استروپ 1، 2، و 3 گرفته شد. جهت بررسی شرایط محیطی نیز شاخص wbgt در سه ارتفاع پا، کمر و سر اندازه گیری گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. .یافته ها: نتایج سنجش wbgt نشان داد که میانگین شاخص wbgt در گروه مواجه c° 33 و در گروه غیر مواجه c° 7/16 بود. همچنین طبق یافته های حاصل از آزمون استروپ، بین طول آزمون، زمان واکنش و تعداد خطا در آزمون های استروپ 1 و 2 با گرما رابطه معناداری وجود ندارد (05/0> pvalue) ولی متغیرهای مذکور در آزمون استروپ 3 با گرما رابطه مستقیم و معناداری دارند (0001/0< pvalue). به علاوه، شاخص های طول آزمون، زمان واکنش و تعداد خطا در آزمون استروپ 3 در گروه مواجه (گروه مواجه با گرما) به صورت معناداری از گروه غیر مواجه بالاتر بود. .نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد که استرس گرمایی موجب افزایش زمان واکنش و کاهش توجه انتخابی در افراد می شود. بنابراین می توان گرما را به عنوان یک عامل استرسی در محیط های کاری گرم، معرفی کرده و ضروری است در خصوص طراحی مشاغل و فعالیت هایی که مستلزم توجه انتخابی و یا زمان واکنش می باشند عامل گرما را مدنظر قرار داد.