بررسی شیوع سرمی مثبت کلامیدیا پنومونیه در بیماران با سکته حاد قلبی

حمید رضا هنرمند، h. r. honarmand cellular and molecular research center, faculty of medicine, gilan university of medical sciences, gilan, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی مهدی حاجیان، m. hajian dept. of microbiology, faculty of science, lahijan unit azad university, lahijan, iranدانشگاه آزاد، واحد لاهیجان، بخش میکروب شناسی مرتضی رهبر طارمسری، m. rahbar taromsari razi hospital, faculty of medicine, gilan university of medical sciences, gilan, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، دانشکده پزشکی، بیمارستان رازی ابراهیم میرزا جانی، e. mirzajani cellular and molecular research center, faculty of medicine, gilan university of medical sciences, gilan, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی

چکیده

سابقه و هدف: تا کنون چندین عامل زمینه ساز و خطر آفرین آترواسکلروز که مهم ترین عامل بروز سکته حاد قلبی است معرفی شده اند و عفونت های مزمن و پایدار یکی از آن عوامل هستند که در سال های اخیر بیش تر مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه بر اساس تعیین شیوع سرمی، نقش عفونت های قلبی حاد و مزمن و پایدار کلامیدیا پنومونیه به عنوان یک عامل خطر ساز بروز بعدی سکته حاد قلبی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: تعداد 273 نمونه سرم بیماران و 109 نمونه سرم اخذ شده از افراد شاهد به طور هم زمان توسط دو کیت تجاری الیزای کمی اختصاصی کلامیدیا پنومونیه igm – elisa و igg – elisa، ساخت شرکت euroimmun، کشور آلمان مورد آزمایش قرار گرفتند. یافته ها: افراد گروه شاهد از نظر جنسیت و سن با گروه بیماران هم خوانی نزدیک داشتند. تیتر igm در مورد تمام بیماران و افراد شاهد در حد منفی بود که نشانه عدم وجود عفونت حاد و تازه کلامیدیا پنومونیایی در آن ها است ولی igg در 259 بیمار (4/94%) مثبت و در 92 نفر از شاهدها (4/84%) مثبت بود. میانگین تیتر سرمی igg در موارد مثبت گروه بیماران ru/ml 108 و در موارد مثبت گروه شاهد ru/ml 9/61 بود. در این مطالعه بین شیوع سرمی مثبت کلامیدیا پنومونیه و بروز سکته حاد قلبی رابطه معنی دار یافت نشد (104/0 =p). نتیجه گیری: نتیجه این مطالعه نشان داد در گروه بیماران شیوع سرمی مثبت آنتی بادی های کلامیدیا پنومونیه کلاس igg با بروز بعدی سکته قلبی رابطه معنا دار ندا شته است. برای کنکاش بیش تر در این رابطه به نظر می رسد یک مطالعه مشابه در ابعاد وسیع تر با حجم نمونه زیادتر و یا انجام یک مطالعه آینده نگر بر مورد – شاهدی توصیه می شود