تاثیر برنامه لمس درمانی بر تهوع حاد بیماران تحت شیمی درمانی مبتلا به سرطان پستان
چکیده
زمینه و هدف : تهوع، شایع ترین، بدترین و پردردسر ترین عارضه ناشی از شیمی درمانی است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر برنامه لمس درمانی بر میزان تهوع زنان مبتلا به سرطان سینه تحت شیمی درمانی انجام گرفت. روش بررسی : این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی در سال 92-91 با سه گروه مداخله واقعی، مداخله با پلاسبو و گروه کنترل است. مداخله مورد نظر انجام برنامه لمس درمانی بر روی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی با رژیم دارویی یکسان بود.. ابزار جمع آوری، اطلاعات دموگرافیک و چک لیست ثبت مدت زمان و تعداد دفعات بروز تهوع در 4 نوبت شبانه روز در فاز حاد بود. داده ها با استفاده از نرم افزار spss-16 و با استفاده از آزمون های آنوا و آنالیز واریانس و کروسکال والیس تحلیل گردید. یافتهها : یافتههای پژوهش نشان داد که میانگین برنامه لمس درمانی، موجب کاهش معنیدار مدت زمان تهوع نسبت به دو گروه کنترل و پلاسبو گردید. دفعات بروز تهوع نیز هم درگروه آزمون و هم در گروه پلاسبو تحت تاثیر تلقین کم شد. شروع زمان بروز تهوع بعد از اتمام داروی شیمی درمانی در گروه آزمون نسبت به گروه های پلاسبو و کنترل به تاخیر افتاد. نتیجهگیری : این پژوهش نشان داد که برنامه لمس درمانی بر تهوع حاد بیماران تحت شیمی درمانی مبتلا به سرطان پستان موثر است. بنابراین آموزش و اجرای آن توسط پرستاران بالینی به عنوان یک مداخله مستقل پرستاری پیشنهاد می شود.