بررسی میزان رشد، مقاومت و توانایی حذف فلز روی در باکتری های مقاوم جداشده از آب و رسوبات رودخانه کارون
چکیده
زمینه و هدف: اگرچه روی یک یون فلزی ضروری است، اما غلظت‌های بالای آن سمی بوده و بر بسیاری از وظایف مهم سلولی اثر مهاری دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان رشد، مقاومت و توانایی حذف فلز روی در باکتریهای جداشده از رودخانه کارون می باشد. روش کار: در این تحقیق نمونهبرداری از آب و رسوبات 4 ایستگاه در سه فصل انجام گرفت. جداسازی باکتریهای مقاوم از طریق غنیسازی و کشت مستقیم در محیط جامد صورت گرفت. سپس باکتریهای جداسازی شده با استفاده از تست‌های بیوشیمیایی شناسایی و تعیین هویت شدند و میزان مقاومت آنها در محیط lb broth حاوی غلظت های 200 تا 1400 میلی گرم بر لیتر کلرید روی تعیین گردید. سپس رشد باکتریهای مقاوم در غلظت mg/l 260 کلرید روی و توانایی حذف روی درآنها بررسی شد. یافته ها: باکتری هایی نظیر سودوموناس، اشریشیا کولی، سالمونلا و سیتروباکتر بهعنوان باکتریهای مقاوم به روی شناسایی شدند. برخی از این باکتری ها قادر به تحمل غلظت 1000 میلیگرم بر لیتر کلرید روی بودند. توانایی حذف روی، توسط باکتری های جدا شده در هر فصل، بین 39 تا 68 درصد متغیر بود. باکتری سودوموناس جداشده در فصل تابستان بیشترین میزان رشد را در حضور فلز روی نشان داد. نتیجه گیری: باکتری های جدا شده از محیط های آلوده به روی دارای پتانسیل حذف این فلز می باشند. منحنیهای رشد باکتریهای مقاوم، در حضور mg/l260 کلرید روی از منحنی استاندارد رشد پیروی کردند. باکتری pseudomonas sp جدا شده در فصل تابستان، با کارایی 68 درصد، بیشترین میزان حذف روی را داشت.