بررسی اختلالات عضلانی- اسکلتی و عوامل خطر ارگونومیکی در بین دندانپزشکان شهرستان سمنان و ارائه راهکارهای کنترلی
چکیده
زمینه و هدف: ناراحتی‌های اسکلتی- عضلانی مرتبط با کار یکی از شایعترین بیماریهای شغلی در دندانپزشکان محسوب میشود. این مطالعه با هدف بررسی شیوع این اختلالات، تعیین ریسک فاکتورهای شغلی و ارائه راهکارهای کنترلی انجام گرفت. روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 48 نفر از دندانپزشکان شهرستان سمنان در سال 1389 مورد بررسی قرار گرفتند. شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی با استفاده از پرسشنامه نوردیک و ریسک فاکتورهای شغلی با استفاده از تکنیک ارزیابی سریع بدن (reba) بررسی شد. دادهها با استفاده از آزمون مجذور کای دو مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: بیش از 80 درصد دندانپزشکان در یکسال گذشته، حداقل در یک ناحیه بدن احساس ناراحتی داشته اند. شیوع ناراحتی‌های اسکلتی- عضلانی در افراد مورد پژوهش به ترتیب در گردن 58 درصد، مچ دست 54 درصد، کمر 46 درصد، شانه 37 درصد و پا 4 درصد بود. تفاوت معناداری در میزان شیوع ناراحتی اسکلتی- عضلانی میان دندانپزشکان زن و مرد وجود نداشت. بین میزان شیوع ناراحتی اسکلتی- عضلانی در افراد مورد پژوهش در اندامهای گردن، مچ دست، کمر، شانه و پا با متغیرهای سن، مدت کار روزانه، سابقه کار و شاخص توده بدنی ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتایج حاصل از تکنیک واکاوی پوسچر ربا نشان داد حدود90 درصد وضعیت کاری دندان پزشکی در بالای محدوده میانگین خطر قرار دارند که نیازمند اقدام اصلاحی ضروری میباشند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که اکثر وضعیتهای کاری افراد مورد تحقیق نیاز به اصلاح دارد. لذا انجام مداخلات ارگونومیکی ضروری به نظر میرسد.