بررسی عملکرد رانندگان موتور سیکلت در استفاده از کلاه ایمنی بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی در شهر خمین سال ۱۳۸۸
چکیده
زمینه و هدف: صدمات ناشی از حوادث جاده‌ای یکی از چالش‌های بزرگ، اما نادیدهگرفته بهداشت عمومی است که نیازمند تمرکز کوششها برای پیشگیری موثر و پایدار میباشد. این مطالعه با هدف بررسی عملکرد رانندگان موتور سیکلت در استفاده از کلاه ایمنی بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی در شهر خمین انجام گرفت. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی بود. جمعیت مورد مطالعه 384 نفر از رانندگان موتور سیکلت بودند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بر اساس سازههای الگوی اعتقاد بهداشتی بود که بهصورت مصاحبهای تکمیل شد و عملکرد حساسیت درکشده موانع و منافع درج شده و شدت درک شده با استفاده از آزمونهای آماری سنجیده و ارتباط هر کدام از بخشها با عملکرد سنجیده شد. یافتهها: میانگین سنی افراد شرکتکننده در مطالعه 50/8±96/28 بود که 42 درصد مجرد و بقیه متاهل بودند. میانگین نمره عملکرد، شدت درکشده، منافع درکشده، موانع درکشده، راهنمای به عمل در افراد متاهل نسبت به افراد مجرد تفاوت معنیدار آماری را نشان داد (05/0(p<. میانگین نمرات حساسیت درکشده، موانع درکشده، منافع درکشده، راهنمای به عمل با میانگین نمره عملکرد ارتباط معنیداری داشت (05/0(p<. علت عدم استفاده از کلاه ایمنی به ترتیب عرقکردن، کمتر شنیدهشدن صدا، گران بودن، سنگینبودن کلاه، محدودیت دید در هنگام استفاده از کلاه ایمنی بود. درصد استفاده از کلاه ایمنی در زمان بررسی 2/16 بود. 4/61 درصد از افراد مورد مطالعه آموزش و اطلاعرسانی، 7/22 درصد جریمه توسط پلیس ، 9/15 درصد توقف موتور سیکلت را در استفاده از کلاه ایمنی موثر دانستند. نتیجهگیری: طراحی و اجرای برنامه آموزشی بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی و تغییرنگرش نسبت به آن، طراحی مناسب کلاه ایمنی و اصلاح رفتار پلیس میتواند در استفاده از کلاه ایمنی موثر باشد.