مقاله

بررسی اثر میتومایسین و مقایسه آن با دگزامتازون بر روی میزان بروز و شدت چسبندگی صفاقی بعد ازعمل جراحی شکمی در rat

ستاره سلطانی، s. soltani amir-al-momenin hospital, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، بیمارستان امیرالمؤمنین (ع) محمد فروزش فرد، m. foruzesh fard amir-al-momenin hospital, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، بیمارستان امیرالمؤمنین (ع) نوید دانایی، n. danaie amir-al-momenin hospital, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، بیمارستان امیرالمؤمنین (ع)

چکیده

سابقه و هدف: چسبندگی به دنبال اعمال جراحی شکمی هنوز از مشکلات جدی بیماران و علت بسیاری از موارد انسداد روده، دردهای مزمن و ناباروری در زنان می باشد. به دنبال صدمه پریتوئن ناشی از عمل جراحی، هیستامین و کینین های وازواکتیو از یک سو و سلول های التهابی و فیبروبلاست ها از سوی دیگر باعث روند تشکیل باندهای چسبنده می شوند. این مطالعه با این فرض که مهار سلول های التهابی با دارویی مثل دگزامتازون و مهار سلول های فیبروبلاست با دارویی مثل میتومایسین می تواند به کاهش میزان بروز چسبندگی و شدت چسبندگی کمک کند انجام گردید. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت تجربی در دو مرحله انجام گرفت. در مرحله اول 60 سر موش سفید آزمایشگاهی به طور تصادفی در 6 گروه قرارداده شدند و مورد بررسی قرار گرفتند. موش ها لاپاراتومی شدند و پس از باز شدن شکم در گروه a حفره صفاق با 10 سی سی نرمال سالین (شاهد) و گروه های b و c وd به ترتیب محلول mg/cc 25/0، mg/cc 5/0و mg/cc 1 میتومایسین، گروه e با محلولmg/kg 3/0 دگزامتازون و گروه f با محلول ترکیبی دگزامتازون و میتومایسین به مدت سه دقیقه شستشو داده شدند و شکم ترمیم گردید. پس از 6 هفته موش ها مجدداً لاپاراتومی شدند. بروز و شدت چسبندگی ارزیابی گردید. در مرحله دوم 90 سر موش سفیدآزمایشگاهی در 6 گروه ارزیابی شدند. در گروه a شکم با 10 سی سی نرمال سالین، گروه b و c و d به ترتیب با محلول mg/kg25/0، mg/kg 5/0 و mg/kg 1 و گروه e با محلول mg/kg 3/0 دگزامتازون و گروه f با محلول ترکیبی دگزامتازون و میتومایسین شستشو داده شد و مانند مرحله قبل ارزیابی گردید. یافته ها: مطالعه نشان داد که: استفاده از محلول میتومایسین با غلظت mg/cc 25/0 mg/cc 5/0 و mg/cc 1 برای شستشوی صفاق باعث مرگ حیوان می گردد. میتومایسین با دوز mg/kg 5/0 و mg/kg 1 باعث کاهش میزان بروز (02/0p<) و نیز شدت چسبندگی شکمی (به ترتیب 047/0p< و 013/0p<) می شود. دگزامتازون با دوز mg/cc03/0 تأثیری در کاهش میزان بروز و شدت چسبندگی ندارد. نتیجه گیری: میتومایسین می تواند در کاهش چسبندگی بعد از اعمال جراحی شکمی مفید باشد. با این حال مطالعات تکمیلی برای بررسی عوارض و دوز مناسب دارو لازم است. در مطالعه ما بر خلاف مطالعات قبلی دگزامتازون تأثیری در کاهش چسبندگی نداشت که ممکن است به دلیل تفاوت در نحوه به کاربردن دگزامتازون باشد.

اسناد مشابه

  • بررسی اثر میتومایسین و مقایسه آن با دگزامتازون بر روی میزان بروز و شدت چسبندگی صفاقی بعد ازعمل جراحی شکمی در RAT

    مقاله۲۰۰۵کومشدانایی, نوید، سلطانی, ستاره، فروزش‌فرد, محمد

    سابقه و هدف: چسبندگی به‌دنبال اعمال جراحی شکمی هنوز از مشکلات جدی بیماران و علت بسیاری از موارد انسداد روده، دردهای مزمن و ناباروری در زنان می‌باشد. به‌دنبال صدمه پریتوئن ناشی از عمل جراحی، هیستامین و کینین‌های وازواکتیو از یک سو و سلول‌های التهابی و فیبروبلاست‌ها از سوی دیگر باع

  • مقایسه میزان بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی استرابیسم دراستفاده از ماسک راه هوایی حنجره ای و انتوباسیون تراشه

    مقالهبیهوشی و دردسعید جهانبخش، saeid jahanbakhsh faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhadگروه بیهوشی،بیماستان امام رضا(ع)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد مهدی فتحی، mehdi fathi faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhadگروه بیهوشی،بیماستان امام رضا(ع)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد بهاره دلیر، bahare dalir faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhadگروه بیهوشی،بیماستان امام رضا(ع)، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد عذرا ایزانلو

    مقدمه: تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی عارضه نسبتاّ شایعی است که باعث ناخوشنودی بیمار، افزایش زمان بستری و افزایش هزینه­ها و در موارد شدید باعث دهیدراتاسیون، اختلال الکترولیتی، آسپیراسیون، پنومونی و حتی باز شدن بخیه­ های محل جراحی می­شود. انتخاب وسیله­ای که برای اداره راه هوایی ا

  • مقایسه میزان بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی استرابیسم دراستفاده از ماسک راه هوایی حنجره ای و انتوباسیون تراشه

    مقاله۲۰۱۴بیهوشی و دردایزانلو, عذرا، باستانی, فهیمه، جهانبخش, سعید، دلیر, بهاره

    Aims and Background: Nausea and vomiting after surgery is a common complication that can cause unpleasant feeling, increased hospitalization time, and increased cost. Even in some cases it leads to severe dehydration, electrolyte imbalance, aspiration, pneumonia, and even the ope

  • بررسی تأثیر اکسیژن درمانی تکمیلی بر میزان بروز و شدت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی سزارین به روش بی حسی نخاعی

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی کردستانجمال صیدی، jamal seidy student of phd of nursing, tarbiat modarres university and faculty member of kurdistan university of medical sciences,دانشجوی دکترای تخصصی پرستاری دانشگاه تربیت مدرس، مربی گروه اتاق عمل دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران فریبا فرهادی فر، fariba farhadifar obstetrics &amp; gynecology dept., kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranگروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران نگین قدمی، negin ghadami anesthesiologist, besat hospital, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranمتخصص بیهوشی و مراقبتهای ویژه، مرکز آموزش و درمانی بعثت سنندج، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران فرناز زندوکیلی

    چکیده زمینه و هدف: تهوع و استفراغ یکی از عوارض شایع بعد از عمل جراحی است و در حدود 70-20 درصد کل اعمال جراحی دیده می شود که بستگی به روش بیهوشی و عواملی همچون وضعیت همودینامیک، غلضت اکسیژن، درد و غیره دارد. در مطالعاتی تجویز اکسیژن با غلظت بالاتر در طی اعمال جراحی منجر به کاهش ته

  • مقایسه اثر ۲ رژیم دارویی گرانیسترون ـ دگزامتازون و دروپریدول ـ دگزامتازون روی تهوع و استفراغ بعد از عمل در جراحی داخل شکمی

    مقالهمجله علوم پزشکی رازیرضا صفائیان، r safaeian استادیار گروه بیهوشی، بیمارستان فیروزگر، میدان ولی عصر، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی ایران نادر صالحی، n salehi محمد تمدن رستگار، m tamadon rastegar

    امروزه از گروه های دارویی متفاوتی جهت پیش گیری یا درمان تهوع و استفراغ بعد از عمل(ponv) استفاده می شود که این داروها می توانند در عمل های مختلف یا بیماران مختلف اثرات متفاوتی داشته باشند. علاوه بر آن بعضی از این داروها گران قیمت بوده و این مسئله عاملی محدود کننده برای استفاده از

  • مقایسه اثر پروپوفل با تیوپنتال سدیم بر میزان بروز لارنگواسپاسم بعد از اکستوباسیون در اعمال جراحی تونسیلکتومی

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی اراکسیده معصومه حسینی ولمی، seyede- masoume hosseini-valami 2081-3335800sahid rajaei hospital-padegan street-qazvinقزوین- بیمارستان شهید رجایی، دفتر بخش بیهوشی- تلفن:3335800-0281 سیدعباس حسینی جهرمی، seyed-abbas hossenini-jahromi 0281-3335800sahid rajaei hospital-padegan street-qazvinقزوین- بیمارستان شهید رجایی، دفتر بخش بیهوشی- تلفن:3335800-0281سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences) فرشید رحیمی بشر، farshid rahimibashar 0811-2640021-51-besat hospital-shahit motahari blv-hamedanدانشگاه علوم پزشکی قزوینسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences)

    زمینه و هدف: یکی از مهم ترین عوارض عمل تانسیلکتومی، لارنگواسپاسم می باشد که منجر به انسداد راه هوایی، هیپوکسی و هیپرکاربی شریانی می شود. این مطالعه به منظور مقایسه اثر پروپوفول با تیوپنتال سدیم به عنوان داروهای القاء کننده بیهوشی بر میزان و شدت بروز لارنگواسپاسم بعد از اکستوباسیو