بررسی نقش تعدیل کننده پشتیبانی زمینه در تاثیر تأمل بر اثربخشی تیم های یادگیرنده در دانشجویان پرستاری
چکیده
مقدمه: در سال های اخیر استفاده از روش یادگیری مبتنی بر تیم در آموزش پزشکی و نیز پرستاری رایج شده است. اما هنوز مطالعه درباره کارایی این روش، شرایط و عواملی که برای موفقیت تیم های یادگیرنده لازم است، ادامه دارد. این مطالعه قصد دارد تاثیر تأمل (درباره فرایندها و نتایج کار) بر روی اثربخشی تیم های یادگیرنده (عملکرد، یادگیری و رضایت) را با تاکید بر نقش تعدیل کننده پشتیبانی زمینه (از جانب استاد و همتا) بررسی نماید. روش : در یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی، 155 دانشجوی رشته پرستاری از دانشگاه آزاد واحد ساوه در سال تحصیلی 92-1391 به روش تصادفی ساده انتخاب و به پرسشنامه های محقق ساخته در رابطه با پشتیبانی زمینه، تأمل درباره فرایندها و نتایج کار تیم و اثربخشی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس دوطرفه نشان داد اثر اصلی تأمل بر روی عملکرد، یادگیری و رضایت معنی دار است. اثر اصلی پشتیبانی زمینه فقط بر روی رضایت معنی دار است. با وجود این که نقش تعدیل کننده پشتیبانی زمینه در تاثیر تأمل بر روی عملکرد، یادگیری و رضایت معنی دار نمی باشد، نمودارها نشان داد عملکرد و یادگیری افراد هنگامی که تأمل می کنند و پشتیبانی زمینه بیشتری دریافت می کنند، بالاتر است. بعلاوه، رضایت افراد با وجود تأمل پایین هنگامی که پشتیبانی زمینه بالاست، بالاتر است. نتیجه گیری: از این یافته ها نتیجه می شود که تیم ها با پشتیبانی زمینه و تأمل بالا اثربخش ترند، یعنی از عملکرد، یادگیری و رضایت بالاتری برخوردارند. همچنین هنگامی که پشتیبانی زمینه از تیم ها بالاست، رضایت از کار تیمی افزایش می یابد، حتی اگر تأمل در تیم ها کم باشد.