مقاله

مقاومت آنتی بیوتیکی با منشا احتمالی پلاسمیدی در ۲۰۰ سویه استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های بالینی

قربان بهزادیان، gh. behzadiyannejad dept. of microbiology, school of medical sciences, tarbiat modarres university,tehran,iranدانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه باکتری شناسی پزشکی معصومه انوری، m. anvari dept. of microbiology, school of medical sciences, tarbiat modarres university,tehran,iranدانشگاه تربیت مدرس، دانش آموخته کارشناسی ارشد باکتری شناسی

چکیده

سابقه و هدف: تاکنون پژوهش های زیادی درباره فراوانی مقاومت و منشا احتمالی آن انجام گرفته است. هدف این تحقیق، بررسی مقاومت استافیلوکوکوس اورئوس کوآگولاز مثبت به 12 آنتی بیوتیک انتخابی با روش دیسک دیفیوژن و تعیین منشا احتمالی آنها با حذف پلاسمید به روش مجاورت با میتومایسین c است. مواد و روش ها: سویه های مورد آزمایش از نمونه های بالینی بیماران بستری در بیمارستان امام خمینی (ره) جدا شدند و در آزمایشگاه نگهداری شدند. بعد از کشت در محیط های آگار مغذی و آگار خون دار به مدت 24 ساعت در 37 درجه سانتیگراد، گرمخانه گذاری شدند و از پرگنه ها گستره تهیه، با روش گرم رنگ آمیزی و آزمایش های افتراقی کوآگولاز و تخمیر مانیتول dnaase انجام شد. بعد از تهیه سوسپانسیون تلفیقی، آزمایش های دیسک دیفیوژن (12 نوع آنتی بیوتیک) انجام شد. همچنین با قراردادن سویه ها در مجاورت میتومایسین c، سویه های حساس و مقاوم تعیین شد. یافته ها: نتایج نشان داد که به ترتیب بیشترین فراوانی به اریترومایسین (69.5%)، آمپی سیلین (64%)، نیتروفورانتوئین (56.5%)، ... وانکومایسین (31.5%) بود و با مجاورت دادن سویه ها به میتومایسین c سبب کاهش قابل ملاحظه در فراوانی مقاومت های تک، دو گانه و چندگانه شد. نتیجه گیری: یافته های فوق نشان می دهد که استافیلوکوکوس اورئوس کوآگولاز مثبت نسبت به تعدادی آنتی بیوتیک های انتخابی درمان عفونت ها مقاومت با فراوانی متفاوت دارد و پلاسمیدها نه تنها در مقاومت به یک عامل بلکه در مقاومت های چندگانه نقش بسیار بارزی دارند.

اسناد مشابه