کیندلینگ شیمیایی سبب تغییر توانایی تحریک تتانیک با الگوی ریتم تتا در ایجاد شکل پذیری سیناپسی در ca۱ موش صحرایی بی هوش می گردد

محمدرضا پالیزوان، m. r. palizvan dept. of physiology, school of medical sciences, tarbiat modarrcs university,دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه فیزیولوژی یعقوب فتح الهی، y. falhollahi dept. of physiology, school of medical sciences, tarbiat modarrcs university,دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه فیزیولوژی سعید سمنانیان، s. semnanian dept. of physiology, school of medical sciences, tarbiat modarrcs university,دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه فیزیولوژی سهراب حاجی زاده، s. hajezadeh dept. of physiology, school of medical sciences, tarbiat modarrcs university,دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه فیزیولوژی سیدجواد میرنجفی زاده، j. mirnajafizadeh dept. of physiology, school of medical sciences, tarbiat modarrcs university,دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه فیزیولوژی

چکیده

سابقه و هدف: با توجه به اثرات کیندلینگ شیمیایی بر تغییر فعالیت نورون ها، هدف این مطالعه بررسی اثر کیندلینگ شیمیایی با پنتیلن تترازول بر شکل پذیری سیناپسی ناشی از تحریک تتانیک با الگوی ریتم تتا (pbs) در لایه جسم سلولی و لایه دندریتی سلولهای هرمی می باشد. مواد و روش ها: در این تحقیق از موش های صحرایی نژاد nmri با وزن بین 250 تا 320 گرم استفاده شد. حیوانات بطور تصادفی به دو گروه کنترل و کیندل تقسیم شدند. به منظور ایجاد کیندلینگ از ماده پنتیلن تترازول (ptz) با دوز 45 میلی گرم به ازا هر کیلوگرم وزن حیوان استفاده شد. به گروه کنترل به جای ptz با همان حجم محلول سالین تزریق شد. چهل و هشت تا 144 ساعت پس از پایان کیندلینگ حیوانات با دوز 1.2 g/kg داروی اورتان بی هوش شده و در دستگاه استریوتاکسی قرار داده می شدند. سپس سوراخی به قطر یک میلیمتر جهت قرارگیری الکترود تحریکی بر روی فیبرهای جانبی شافر و سوراخ دیگری به قطر یک میلیمتر برای قرارگیری میکروالکترود ثبات بر روی ناحیه ca1 هیپوکمپ ایجاد شد. موج تحریکی از طریق الکترودهای دو قطبی بر روی فیبرهای جانبی شافر وارد شده و پاسخ های سیناپسی از روی لایه دندریتی و یا جسم سلولی نورون های هرمی ثبت می شد. این پاسخ ها قبل از pbs و 5، 15، 30 و 60 دقیقه پس از pbs جمع آوری و پس از دریافت، تقویت و پالایش در حافظه رایانه ذخیره می شدند. یافته ها: نتایج حاصل از تجریه و تحلیل آماری نشان می دهند که 48 تا 144 ساعت پس از پایان کیندلینگ اختلاف معنی داری بین اثر pbs در ایجاد ltp در ناحیه دندریتی سلولهای هرمی بین موشهای کیندل و کنترل وجود ندارد و در لایه جسم سلولی، pbs در موش های کنترل سبب ایجاد ltp می گردد در حالی که در موش های کیندل شده جواب های متغیری ایجاد می کند. نتیجه گیری: به نظر می رسد که تغییر توانایی pbs در ایجاد ltp در موش های کیندل شده می تواند یکی از دلایل اختلال یادگیری مشاهده شده در این موش ها باشد