بررسی ارتباط بین اختلال ادراری، شدت هایپرتونیای زانو و استفاده از وسیله کمکی با افتادن در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

مهسا کوثری نژاد، mahsa kosari nejad mirdamad avenue,shahnazari street,school of rehabiltationخ میرداماد،خ شاه نظری،دانشکده توانبخشی شهره نوری زاده دهکردی، shohreh noorizadeh dehkordi mirdamad avenue,shahnazari street,school of rehabiltationخ میرداماد،خ شاه نظری،دانشکده توانبخشی مهدی دادگو، mehdi dadgoo mirdamad avenue,shahnazari street,school of rehabiltationخ میرداماد،خ شاه نظری،دانشکده توانبخشی افسون حسنی مهربان، afsoon hassani mehraban mirdamad avenue,shahnazari street,school of rehabiltationخ میرداماد،خ شاه نظری،دانشکده توانبخشی مسعود نبوی، massood nabavi taleghani avenue,italy street,mostafa khomeini hospitalخ طالقانی،خ ایتالیا،بیمارستان مصطفی خمینی

چکیده

هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط بین اختلال ادراری، شدت هایپرتونیا ی زانو و وسیله کمکی با افتادن در بیماران ام اس است. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع تحلیلی - مقطعی بود که بر روی 140 فرد مبتلا به ام اس با نمره ی شدت ناتوانی(edss) زیر 7 و محدوده ی سنی 20 تا 55 سال انجام گرفت. شرکت کنندگان با روش نمونه گیری ساده از افراد در دسترس مراجعه کننده به درمانگاه های دولتی و خصوصی شهر تهران انتخاب و به دو گروه با و بدون سابقه افتادن تقسیم شدند. وضعیت اختلال ادراری (وجود یا عدم وجود) و سابقه زمین خوردن در 6 ماه گذشته و استفاده از وسیله کمکی براساس گزارش بیمار ثبت شد. هم چنین شدت هایپرتونیا در عضلات صاف کننده زانو و خم کننده مچ پای هر دو اندام تحتانی با مقیاس آشورث ارزیابی شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های من ویتنی، مجذور کای و ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. یافته ها: اختلال ادراری، شدت هایپرتونیا و استفاده از وسیله کمکی در گروه با سابقه افتادن بیشتر از گروه بدون سابقه افتادن بود (0.05>p). هم چنین ارتباط معنی دار و مستقیمی بین اختلال ادراری، هایپرتونیا و استفاده از وسیله کمکی با زمین خوردن بدست آمد. نتیجه گیری: افراد مبتلا به ام اس با سابقه افتادن که اختلال ادراری و هایپرتونیا داشتند و از وسیله کمکی هم استفاده می کردند، بیشتر از بیماران ام اس بدون سابقه افتادن در معرض خطر زمین خوردن قرار داشتند.