بررسی ارتباط میان شاخص های سونوگرافی و الکترومایوگرافی عضلات شکم در مانور گودکردن شکم در افراد سالم و مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی
چکیده
هدف: هدف از این مطالعه بررسی ارتباط میان شاخص های سونوگرافی و الکترومیوگرافی عضلات شکم حین مانور انقباضی گود کردن عضلات شکم در افراد سالم و مبتلا به کمردرد مزمن می باشد. روش بررسی: ضخامت عضلات عرضی شکم، مورب داخلی و مورب خارجی در سمت راست توسط ثبت همزمان سونوگرافی و الکترومیوگرافی در 15 فرد سالم و 15 فرد مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی ارزیابی گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که ارتباط قوی و معنی دار آماری میان شدت فعالیت عضلات شکم در الکترومیوگرفی و افزایش ضخامت عضله در سونوگرافی در مانور انقباضی گودکردن شکم وجود ندارد. ضریب همبستگی میان تغییرات ضخامت و حداکثر شدت فعالیت برای عضله عرضی شکم در افراد سالم 27/0 و برای افراد کمردردی 11/0 می باشد. این همبستگی برای عضلات مورب داخلی17/0و 08/0 و برای مورب خارجی 17/0 و 07/0 به ترتیب در افراد سالم و کمردردی ثبت گردید. نتیجه گیری: ارتباط معنی داری میان شاخص های الکترومیوگرافی و التراسونوگرافی عضلات شکم در انقباض گودکردن عضلات شکم وجود ندارد.