آیا فلسفه برای کودکان به نسبی گرایی می انجامد؟
چکیده
در این مقاله در ابتدا رویکردهای نسبیگرایی، شکاکیت، و جزمگرایی با استفاده از تمثیل «فیل در تاریکی» تبیین شده و سپس رویکرد چهارمی با عنوان «واقعگرایی حداقلی» مطرح شده است. مؤلف بر این عقیده است که نیچه علی رغم رد حقیقت در آثار ابتدایی خود، نهایتاً در شش اثر پایانی خود به «واقعگرایی حداقلی» رسید. در ادامه سعی شده است این رویکرد، ضمن دو مبحث «تاریخ جهان حقیقی» و «منظرگرایی»، با استفاده از آثار نیچه بیشتر تبیین شود. نتیجه آن که منظرگرایی نه تنها برابر با نسبیگرایی نیست، بلکه از اجزای اصلی رویکرد چهارم است که علی رغم پذیرش نظرگاه های مختلف در شناخت حقیقت و لزوم و ناگزیری از آن ها و بنابراین ضرورت تشکیل حلقۀ کندوکاو برای شناخت حقیقت، آن را معادل انکار حقیقت و مساوی نسبیگرایی نمیداند. در پایان، ضمن اطلاق مباحث مطرح شده بر موضوع فلسفه برای کودکان، نتیجه گرفته شده که حلقۀ کندوکاو نه تنها به نسبیگرایی نمی انجامد بلکه، با اعتقاد به نسبیگرایی، اصولاً حلقۀ کندوکاوی شکل نمیگیرد و اصل شکل گرفتن حلقۀ کندوکاو اولاً به معنای باور به وجود حقیقت و ثانیاً وجود و لزوم نظرگاه های مختلف در شناخت حقیقت است و این مورد اخیر لزوماً معادل نسبی گرایی نیست.