بررسی رابطه استرس شغلی پرستاران با وضعیت سلامت عمومی آنان در مرکز آموزشی درمانی کمالی سال ۱۳۹۲

بنفشه مشاک، b. mashak assistant professor, anesthesiohogist, faculty of science, management department, kamali hospital, alborz university of science, karaj, iranاستادیار، متخصص بی هوشی، عضو هیات علمی، بیمارستان کمالی، دفتر ریاست ، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران بدری فرهند، b. farhand msc of neonatal intensive care nursing, research department, kamali hospital, alborz university of science, karaj, iran2کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت ویژه نوزادان، بیمارستان کمالی، دفتر پژوهش، دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج، ایران سمیه مقدم، s. moghadam msc of mid-wifery, research department, kamali hospital, alborz university of science, karaj, iranکارشناسی ارشد مامایی، بیمارستان کمالی، دفتر پژوهش، دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج، ایران زهرا پژوم، z. pazhoom bs. psychology, management department, kamali hospital, alborz university of science, karaj, iranکارشناسی روانشناسی، بیمارستان کمالی، دفتر مدیریت، دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج، ایران طاهره حاجی علیخانی، t. hajalikhani bs. nursing, educational department, kamali hospital, alborz university of science, karaj, iranکارشناسی پرستاری، بیمارستان کمالی، دفتر آموزش، دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج، ایران نرگس تقی پور، n. taghipoor msc of neonatal intensive care nursing, research department, kamali hospital, alborz university of science, karaj, iranکارشناسی ارشد پرستاری مراقبت ویژه نوزادان، بیمارستان کمالی، دفتر بهبود کیفیت، دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج، ایران ندا سلطان نژاد

چکیده

سابقه و هدف: در مشاغلی که در آنها ارتباط انسانی مطرح است همانند پرستاری، تنیدگی بیشتری وجود دارد. این پدیده مخرب و چند بعدی می تواند با افزایش غیبت، کاهش انرژی و بازده کاری و ایجاد بیماری های جسمی و روحی به افت کیفیت مراقبت از بیماران منجر گردد. هدف از این مطالعه بررسی رابطه استرس با وضعیت سلامت عمومی پرستاران و کمک به کاهش عوامل تنش زا می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 78 پرستار با استفاده از پرسش نامه اسیپو و سلامت عمومی انجام گرفت. پرسش نامه شامل سه بخش اطلاعات دموگرافیک، شاخص های استرس شغلی(6 بعد استرس: بارکاری نقش، بی کفایتی نقش، دوگانگی نقش، محدوده نقش، مسئولیت و محیط فیزیکی) و سلامت عمومی است. نتایج: یافته های پژوهش نشان می دهد درخصوص ابعاد مختلف استرس شغلی 2/49 % پرستاران از نظر تناقض در نقش و ابهام در وظایف استرس خفیف، 45% از نظر سنگینی بار وظایف، 62% از نظر مسئولیت و محیط فیزیکی استرس بالایی داشتند. در بررسی ابعاد سلامت عمومی48 % پرستاران در بعد علایم جسمانی در حد متوسط و63% از لحاظ اضطراب در حد بالا،40% در بعد اختلال در کارکرد اجتماعی در حد پایین و40% از نظر افسردگی در حد پایین ارزیابی شدند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه و مقایسه با مطالعات انجام شده در همین زمینه مشخص شد استرس با ایجاد فرسودگی شغلی می تواند اثرات نامطلوبی برعملکرد پرستاران و نیز سلامت عمومی آنها داشته باشد. بکارگیری راهکارهای کاهش استرس و فرسودگی شغلی می تواند با ارتقای بهداشت روانی پرستاران، به افزایش کیفیت مراقبت پرستاری کمک کند. نتایج به سیستم های بهداشتی کمک می کند تا با ایجاد شرایط کاری آرام تا حدود زیادی از استرس شغلی پرستاران کم کنند.