مقاله

بررسی مقایسه دو روش لیختن اشتاین و پره پریتونئال از نظر عوارض جراحی و عود بعد از عمل در ترمیم فتق کشاله ران

گلاویژه قصیری، g. ghoseiri 1. general surgeon , faculty of medicine, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran پرویز فلاح، p. falah فیروزه نادری، f. naderi 3. ph.d student in neuroscience, faculty of basic sciences, azad university of takestan, qazvin, iranمربی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی تاکستان، قزوین، ایران

چکیده

مقدمه: انتخاب بهترین تکنیک جراحی جهت کاهش عود و عوارض بیماری در جراحی های فتق کشاله ران بسیار مهم است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه نتایج دو روش ترمیم لیختن اشتاین و کوگل در بیماران مبتلا به فتق مغبنی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 240 بیمار مبتلا به فتق ناحیه اینگوینال وارد مطالعه و به طور تصادفی به دو گروه مساوی ترمیم پره پریتونئال و لیختن اشتاین تقسیم شدند. بیماران در طی مدت بعد از عمل از نظر میزان عفونت بعداز عمل، مشکلات ادراری و گوارشی، هماتوم و سروما در ناحیه عمل، درد مزمن، اختلالات حسی و عود بیماری به وسیله آزمون t مستقل و آزمون دقیق فیشر در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج: نتایج نشان داد که میزان بروز درد مزمن (002/0p=) بعد ازعمل و عود بیماری (003/0p=) در گروه پره پریتونئال کمتر بوده و دارای اختلاف معنی داری بود. سایر متغیرها در دو گروه مشابه بوده تفاوت معناداری با هم نداشتند (05/0p≥). نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه ترمیم فتق به روش کوگل می تواند روش جایگزین مناسبی برای روش متداول لیختن اشتاین باشد.

اسناد مشابه