مروری بر آسیب شناسی ورزش های رزمی در ایران: مقاله مروری
چکیده
مقدمه و اهداف هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی چهارچوب علمی تحقیقات مرتبط با آسیبهای ورزشکاران رشته های رزمی و همچنین انجام یک جمعبندی مطلوب و ارائه اطلاعات مناسبتری از تحقیقات پیشین می باشد. مواد و روشها در این مطالعه جستجوی مقالات در پایگاههای تخصصی صورت پذیرفت و 17 مقاله مرتبط بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. یافتهها بررسیها نشان داد که بیشترین آسیبهای کاراته در ناحیه سر و گردن و در مورد رشتههای تکواندو و جودو در ناحیه اندام تحتانی رخ میدهد که بیشتر این آسیب ها از نوع کوفتگی و کبودی میباشند. بر اساس این بررسی ها مشخص شد که اکثر آسیبهای گزارش شده در هنگام تمرین اتفاق افتادهاند که البته این آسیبها بطور عام از نوع خفیف میباشند. بررسیها همچنین نشان داد که خطای تکنیکی حریف بعنوان مهمترین عامل ایجاد آسیب در هر سه رشته کاراته، تکواندو و جودو محسوب میشود. نتیجهگیری مطالعه حاضر نشان داد که اختلافات آشکاری بین شیوه گزارش تحقیقات موجود در زمینه آسیب ورزشکاران رشتههای رزمی وجود دارد که امکان جمعبندی دلخواه نتایج را دشوار میکند و بر همین اساس، نیاز به همسانسازی این ویژگیها در تحقیقات آتی ضروری به نظر میرسد؛ با این وجود به نظر میرسد که الگوی آسیبها در تحقیقات داخلی به طور کلی مشابه گزارش های صورت گرفته در خارج از کشور میباشد. از طرفی با توجه به اینکه هیچکدام از تحقیقات پیشین به بررسی تاثیر اقدامات مداخلهای بر کاهش آسیبها نپرداختهاند و از آنجا که پیشنهادها پیشگیرانهی ارائه شده در این تحقیقات تنها بر اساس حدس و گمانهزنی و یا با استناد به نتایج تحقیقات خارجی ارائه شدهاند، به نظر میرسد که بسیاری از این پیشنهادها قابل اتکا نمیباشد و لازم است در تحقیقات آتی تلاش بر این باشد تا از استراتژیهای پیشگیری از آسیب و اقدامات مداخلهای برای کنترل خطرپذیری فاکتورها و مکانیسمهای آسیب در رزمیکاران ایرانی استفاده شود.