مقایسه موضع کنترل و باورهای خودکارآمدی در مردان معتاد و غیرمعتاد
چکیده
مقدمه: موضع کنترل هر شخص تأثیر زیادی بر رفتار و عملکرد او دارد. همچنین باورهای خودکارآمدی می تواند به طور قوی روی سطح عملکردی اشخاص تأثیر بگذارد. پژوهش حاضر مقایسه موضع کنترل و باورهای خودکارآمدی در مردان معتاد و غیرمعتاد می باشد. روش بررسی: به این منظور 80 نفر افراد عادی از بین دانشجویان دانشگاه آزاد واحد رودهن به عنوان گروه شاهد و 80 نفر معتاد که از نظر سن و تحصیلات با گروه شاهد همگن شده بودند از مراجعه کنندگان به بیمارستان بعثت نیروی هوایی به صورت تصادفی به عنوان گروه مورد انتخاب شدند. دو گروه مورد و شاهد (80 نفر معتاد، 80 نفر عادی) پرسشنامه های خودکارآمدی عمومی (شرر و همکاران، 1982) و مقیاس موضع کنترل (نوویکی استریکلند، 1973) را به عنوان ابزارهای پژوهش تکمیل نمودند. یافته ها: به منظور آزمون فرضیه های پژوهش آزمون t استیودنت (برای گروه های مستقل) صورت گرفت و نتایج حاصل از آن نشان داد که: 1- بین دو گروه معتاد و عادی از نظر موضع کنترل تفاوتی وجود ندارد.2- بین میزان خودکارآمدی افراد معتاد و عادی تفاوت وجود دارد. 3- بین موضع کنترل افراد مجرد معتاد و عادی تفاوتی وجود ندارد. 4- بین خودکارآمدی افراد مجرد گروه معتاد و عادی تفاوت وجود ندارد.5- بین موضع کنترل افراد متأهل معتاد و عادی تفاوت وجود ندارد. بحث: به طور کلی اعتیاد می تواند باعث رفتار خطر کردن، هیجان خواهی و باور مثبت نسبت به سوء مصرف مواد شود و وابستگی شدیدی نسبت به ادامه مصرف مواد مخدر ایجاد کند و در نتیجه منجر به سازگاری پائین و کژکاری شده و در باور فرد به توانایی خویش مشکل ایجاد میکند