تأثیر هشت هفته تمرین هوازی بر برخی شاخص های پیکر سنجی و آمادگی قلبی ـ تنفسی زنان میان سال مبتلا به سرطان پستان
چکیده
مقدمه: فعالیت ورزشی به عنوان یک مداخله بالقوه برای بهبود ترکیب بدن زنان مبتلا به سرطان پستان شناخته شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی بر برخی شاخصهای پیکر سنجی و آمادگی قلبی ـ تنفسی زنان میان سال مبتلا به سرطان پستان بود. مواد و روشها: تعداد 15 زن مبتلا به سرطان پستان با دامنه سنی 40 تا 60 سال به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب و به عنوان گروه تجربی در نظر گرفته شدند. برنامه تمرین هوازی به مدت هشت هفته با تواتر سه جلسه در هفته به مدت 40 تا 60 دقیقه و با شدت 30 تا 60 درصد ضربان قلب ذخیره انجام شد. وزن، نمایه توده بدن، دور کمر، دور باسن، نسبت دور کمر به باسن، نسبت دور کمر به قد ایستاده، درصد چربی بدن و حداکثر اکسیژن مصرفی قبل و بعد از هشت هفته اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از تی همبسته در سطح معنیداری 05/0>p آزمایش شدند. یافتهها: وزن (001/0=p)، نمایه توده بدن (001/0=p)، دور کمر (006/0=p)، دور باسن (001/0=p)، نسبت دور کمر به قد ایستاده (006/0=p) و درصد چربی بدن (001/0=p) بعد از هشت هفته به طور معنیداری کاهش یافت؛ اما تغییرات نسبت دور کمر به باسن معنیدار نبود (235/0=p). میانگین حداکثر اکسیژن مصرفی نیز بعد از هشت هفته به طور معنیداری افزایش یافت (008/0=p). نتیجهگیری: نتایج نشان داد هشت هفته تمرین هوازی بر برخی شاخصهای پیکر سنجی و آمادگی قلبی ـ تنفسی تأثیر معنیداری دارد و منجر به بهبود آن ها میشود.