مقایسه ابعاد عشق ورزی بر اساس مدت ازدواج در بین زنان و مردان متأهل
چکیده
هدف: عشق یک فرآیند روان شناختی است که در دهههای اخیر مورد توجه روان شناسان واقع شده است، زیرا یکی از موضوعات مورد توجه در ازدواج است. هدف این پژوهش مقایسه ابعاد عشق ورزی بر اساس مدت ازدواج در بین زنان و مردان متأهل بود. روش:روش این پژوهش از نوع پس رویدادی بود. برای انجام این پژوهش 160 دانشجوی متأهل (80 زن، 80 مرد) از چهار خوابگاه متأهلی دانشگاههای علامه طباطبایی، شهید بهشتی، شاهد و دانشگاه تهران به شیوهی نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه سه بعدی استرنبرگ پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از تکنیکهای تحلیل واریانس چند متغیره و تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین میزان عشق ورزی و ابعاد آن در چهار گروه دانشجویان که براساس مدت ازدواج تقسیم شده بودند، تفاوت معناداری وجود دارد. یعنی ابعاد عشق ورزی در ابتدای زندگی بالاست، رفته رفته کاهش مییابد و بعد دوباره افزایش مییابد. نتیجه گیری: رضایت زناشویی را میتوان به عنوان یک موقعیت روانشناختی در نظر گرفت که خود به خود به وجود نمیآید بلکه مستلزم تلاش هر دو زوج است، به ویژه در سالهای اولیه رضایت زناشویی بیثبات است و روابط در معرض بیشترین خطر قرار دارد.