اثربخشی آموزش گروهی برنامه «کاربرد عملی مهارت های ارتباط صمیمانه» بر الگوهای ارتباطی زوج های در آستانه ازدواج
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به منظور تعیین اثربخشی آموزش گروهی برنامه کاربرد عملی مهارتهای ارتباط صمیمانه (pairs) بر الگوهای ارتباطی زوجها انجام گرفت. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجهایی بود که در تابستان 1392 به شبکه بهداشت شهرستان داراب مراجعه کرده بودند. نمونه آماری شامل 20 زوج (40 زن و شوهر) بودند که با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری پرسشنامه الگوهای ارتباطی (cpq) بود. آزمودنیهای گروه آزمایش 8 جلسه در برنامه گروهی pairsشرکت کردند. دادهها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها:یافتههای این پژوهش نشان داد که تفاوت بین گروه آزمایش و کنترل در الگوهای ارتباط سازنده متقابل، اجتناب متقابل و توقع/کنارهگیری معنادار میباشد. نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه میتوان عنوان کرد که آموزش گروهی برنامه pairs در تعدیل الگوهای ارتباطی تأثیرگذار است.