اثر مصرف خوراکی عصاره الکلی گیاه بوزیدان بر کاهش حافظه ناشی از تزریق داخل بطنی استرپتوزوتوسین در موش های سفید آزمایشگاهی نر
چکیده
مقدمه و هدف: با توجه به شیوع و اهمیت درمان بیماریهای سیستم عصبی مرکزی از جمله بیماریهای زوال مغز مانند آلزایمر و عدم وجود درمان قطعی برای این بیماری، در مطالعه اخیر، به بررسی اثر بوزیدان بهعنوان یکی از گیاهان دارویی بر روند پیشرفت این بیماری پرداختهشدهاست. مواد و روشها: آلزایمر با مدل تزریق داخل بطنی استرپتوزوتوسین، ایجاد و میزان یادگیری و حافظه فضایی موشها بهترتیب با روش آزمون احترازی غیرفعال و آزمون مآزy شکل ارزیابیشد. حیوانات مورد تحقیق به گروههای کنترل، کنترل+درمان و تزریق استرپتوزوتوسین، استرپتوزوتوسین+درمان تقسیمشدند. موش‌های درمان، یک روز پیش از جراحی به مدت سه هفته عصاره بوزیدان را به شکل خوراکی دریافت و سپس به آزمون‌های یادگیری مآز y شکل و آزمون احترازی وارد میشدند؛ درنهایت، داده های آزمونها با تستهای آماری مرتبط مورد مقایسه قرارمی گرفت. نتایج: درمان با دوز mg/kg 200 عصاره گیاه توانست میزان تأخیر حین عبور (stl) را بهعنوان نماد یادآوری اطلاعات در گروه تزریق با استرپتوزوتوسین (10/3 ± 1/33) به عدد معنیدار (48/3 ± 5/43) نزدیککند؛ همچنین رفتار تناوبی بهعنوان درصد حافظه فضایی، در موش‌های درمانشده با عصاره 100 و mg/kg 200 بهترتیب 21/5 ± 68/67 و 27/6 ± 26/63 بهدستآمد که نسبتبه گروه کنترل (81/4 ± 21/45) افزایش معنیدار داشتند. نتیجهگیری: بهطورکلی، درمان طولانی با عصاره گیاه بوزیدان در جلوگیری از کاهش حافظه ناشی از تزریق استرپتوزوتوسین داخلبطنی اثری قابلتوجه دارد و شاید این گیاه، عامل بالقوه ای در درمان بیماریهای تخریب عصبی مانند بیماری آلزایمر باشد.