تأثیر روزه داری ماه رمضان و فعالیت بدنی بر شاخص های آنتروپومتری، نیم رخ چربی و فشار خون دانشجویان پسر سالم
چکیده
مقدمه و هدف: تغییرهای نامطلوب نیمرخ چربی از عوامل خطر مرتبط با چاقی و اضافه وزن است که خطر ابتلاء به سندروم متابولیک، دیابت و بیماریهای قلبی- عروقی را افزایشمیدهد. مواد و روش ها: در این تحقیق 19 دانشجوی پسر 19 تا 25 ساله به روش نمونهگیری در دسترس گزینش و به دو گروه روزهدار غیرفعال و فعال تقسیمشدند. برنامه ورزشی گروه فعال 14 جلسه بود که سه جلسه در هفته با شدت 50 تا 75 درصد ضربان قلب ذخیره و مدت 45 تا 60 دقیقه انجامشد. در چهار مرحله نمونهگیری خونی انجامگرفت. تغییرهای درون و بینگروهی دادهها به روش اندازهگیری تکراری تعیین و برای آن سطح معنیداری 05/0>p درنظرگرفتهشد. نتایج: با اینکه اثر روزهداری با و بدون فعالیت بدنی بر اندازههای آنتروپومتری تفاوتی معنیدار نداشت؛ اما یک ماه روزهداری با فعالیت بدنی سبب کاهش وزن، bmi، whr و درصد چربی بدن شد. طی روزهداری نسبت tg/hdl و tc/hdl گروه فعال کاهش و با اتمام روزهداری این مقادیر به سطح اولیه برگشت. یک ماه روزهداری بدون فعالیت بدنی سطح tg، ldl وtg/hdl را بهطور نامحسوسی افزایشداد. اثر هر دو مداخلۀ روزهداری با و بدون فعالیتبدنی بر ضربان قلب استراحت، فشارخون دیاستول، سیستول، میانگین سرخرگی و هزینه اکسیژن میوکارد تفاوتی معنیدار نداشت. نتیجهگیری: یک ماه روزهداری با فعالیت بدنی منظم، کاهش وزن، درصد چربی، whr و bmi را سببشده، از تغییرهای نامطلوب نیمرخ چربی جلوگیریکرده، احتمال ابتلا به سندروم متابولیک و آترواسکلروزیس را کاهشمیدهد.