بررسی اثرپکتین تغییر یافته مرکبات (mcp) و دوکسوروبیسین برقدرت زیستایی، مورفولوژی و چرخه سلولی دردو دودمان سلولی سرطان پروستات انسانی، du-۱۴۵ وlncap

نجمه تهرانیان، najmeh tehranian school of biology, faculty of sciences, tehran universityگروه فیزیولوژی، پردیس علوم، دانشگاه تهران حوری سپهری، houri sepehri animal biology department, school of biology, faculty of sciences, tehran universityگروه فیزیولوژی پردیس علوم دانشگاه تهران فیروزه بیرامی جمال، firouzeh biramijamal national institue of genetic engineering & biotechnologyگروه ژنتیک، پژوهشگاه مهندسی ژنتیک و زیست فناوری پروین مهدی پور، parvin mehdipour department of medical genetics, school of medicine, tehran university of medical sciencesگروه ژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه تهران آرش حسین نژاد، arash hossein-nezhad bio & nanotechnology department, endocrinology and metabolism research center, shariati hospital,tehran university of medical sciencesگروه نانوبیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران و مرکز تحقیقات غدد. عبدالفتاح صراف نژاد، abdolfattah sarrafnejad department of pathology, school of public health, tehran university of medical sciencesگروه پاتولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران ابراهیم حاجی زاده

چکیده

مقدمه و هدف: سرطان پروستات از شایعترین سرطانها در دنیا بشمار می رود بطوریکه در بین مردان دومین علت مرگ ناشی از سرطان می باشد. دراین پژوهش اثر mcp*(پکتازول) و دوکسوروبیسین (dox )* بر کاهش میزان زیستایی و نیز تاثیر آن بر آپوپتوز و چرخه سلولی در دودمان سلولی سرطان پروستات ا نسانی یعنی du-145و lncap مورد مطالعه قرار گرفته است.مواد و روش ها: سلولهای du-145و lncapباغلظتهای مختلف mcp و دوکسوروبیسین و یا ترکیبی از دو دارو مورد تیمار قرار گرفتند.زیستایی سلولها با استفاده از روش mtt،مورفولوژی سلولی با میکروسکوپ معکوس و رنگ آمیزی گیمسا و پیشرفت سیکل سلولی نیز از طریق روش فلوسایتومتری و با استفاده از نرم افزار فلوماکس بررسی شد. نتایج : در سلولهای du-145 و lncap تیمار بادوز ic50دوکسوروبیسین،سبب چروکیده شدن سلولها و تیمار با دوز ic50 پکتازول موجب گرانوله و کوچک شدن سلولها شد درحالی که تیمار با ترکیب دو داروی پکتازول و دوکسوروبیسین باعث هم چروکیده شدن وهم گرانوله و کوچک شدن سلولها شد و در سلولهای du-145 قدرت زیستایی سلولها از میزان 47.04% در تیمار با dox به تنهایی تا میزان %29.36 در تیمار با ترکیب دو داروی mcp وdox کاهش نشان داد . در سلولهای lncap قدرت زیستایی سلولها از میزان 47.04% در تیمار با dox به تنهایی تا میزان %29.36 در تیمار با ترکیب دوکسوروبیسین گردد. در سلولهای du-145 ترکیب دو دارو سبب توقف چرخه سلولی در مرحله sub g1 وآپوپتوز و در سلولهای lncap موجب توقف چرخه سلولی در مرحله g2m مهار شد. نتیجه گیری : mcp سبب افزایش اثر دوکسوروبیسین در کاهش زیستایی سلولهای du-145 از طریق آپوپتوز و در سلولهای lncap ازراه توقف چرخه سلولی می شود.