به کارگیری خوشه بندی دوبعدی با روش «زیرماتریس های با میانگین- درایه های بزرگ» در داده های بیان ژنی حاصل از ریزآرایه های dna
چکیده
مقدمه و هدف: در سال های اخیر، فناوری ریزآرایه ی dna نقش اساسی در تحقیقات ژنومی داشته است. با استفاده از این فناوری که امکان آنالیز همزمان سطوح بیان هزاران ژن را در شرایط مختلف فراهمآوردهاست، به حجم انبوهی از داده ها دستمی یابیم. روش های کلاسیک خوشه بندی نظیر روش های سلسله مراتبی و غیرسلسله مراتبی، روش هایی مناسب برای تحلیل اینگونه داده ها هستند اما محدودیت هایی نیز دارند. در این روش ها فرض بر آن است که یک ژن یا یک شرایط آزمایشی را تنها می توان به یک خوشه منتسبکرد و یک ژن، متعلق به گروهی از ژن هاست که با هم، تحت همه شرایط آزمایشی تنظیم می شوند. بنابراین بهمنظور رفع این کاستی ها از روش های خوشه بندی دوبعدی استفادهمی شود. هدف از این پژوهش، بررسی کارآیی یک روش خوشه بندی دوبعدی در تحلیل داده های بیان ژنی مخمر است. مواد و روش ها: در این پژوهش، داده های بیان ژنی مخمرِ saccharomyces cerevisiae گسچ و همکاران (2000) با استفاده از روش خوشه بندی دوبعدی (las large average submatrices) تحلیلشدهاند. مجموعه داده ها، 173 شرایط آزمایشی مختلف و مجموعه ای از 2993 ژن را دربرگرفته و برای تحلیل داده ها از نرم افزارهای las، jmp و goal استفادهشدهاست. نتایج: نتایج نشانداد که روش las قادر است خوشه های دوبعدی مناسبی از دیدگاه آماری و زیست شناسی تولیدکند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که می توان با استفاده از روش las، زیرمجموعه هایی از ژن ها را با الگوهای بیان مشابه در زیرمجموعه ای از شرایط آزمایشی شناساییکرد که از نظر زیست شناسی معنی دارند.