مقاله

نقش نیتریک اکساید هسته مرکزی آمیگدال در بیان رفتار پاداشی مرفین در موش سفید بزرگ

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه و هدف: نالوکسون با مرفین در بیان علائم رفتاری پاداشی، تداخل دارد. l-آرژینین، ترجیح مکانی ناشی از مرفین را افزایش و l-name این جریان را کاهش­می­دهد. در این پژوهش آثار تزریق l- آرژینین و l-name به هسته مرکزی آمیگدال بر بیان رفتارهای جستجوی دارو (ایستادن، بوکشیدن و تردد بین دو بخش دستگاه) القایی مرفین بررسی­شد. مواد و روش­ها: آزمایش­ها روی موش بزرگ نر نژاد ویستار (g 250-200( انجام­گرفت. حیوانات با دستگاه استروتاکس در مختصات هسته مرکزی آمیگدال به صورت دو­طرفه کانول­گذاری شدند و یک هفته، دوره بهبود را گذراندند. ترجیح مکانی به روش غیر طرفدار، طی برنامه­ای پنج روزه در سه مرحله آشنایی، شرطی­سازی و آزمون اجرا­شد. در طول شرطی­سازی، مرفین به صورت زیر جلدی روزی یک­بار، عوامل نیتریک اکساید به داخل هسته و نالوکسون به صورت داخل صفاقی 10 دقیقه قبل از آزمون تزریق­شد. یافته­ها: مرفین (s.c mg/kg10-5/2) کاهشی معنی­دار را در رفتارهای جستجوی دارو نسبت به گروه کنترل نشان­داد و تجویز نالوکسون (i.p mg/kg4/0-1/0) قبل ازآزمون پاسخ­های القایی مرفین را تقویت­کرد. تزریق l- آرژینین (µg/rat 3-3/0) به آمیگدال مرکزی مقدم بر تزریق نالوکسون (mg/kg 4/0) بر بیان علائم افزایش معنی­دار داشت ولی تزریق l-name (µg/rat 3-3/0) مقدم بر l- آرژینین (µg/rat 3/0)، پاسخ l-آرژینین را متوقف کرد. نتیجه­گیری: نالوکسون به عنوان اگونیست گیرنده اپیوییدی با مرفین در القای آثار رفتاری در مدل شرطی رقابت­می­کند و no در هسته مرکزی آمیگدال با مرفین در بیان این آثار تداخل نشان­می­دهد. شاید مطالعه حاضر بتواند تداخل بین مرفین و no هسته مرکزی آمیگدال را بر بیان رفتارهای جستجوی دارو تأییدکند.

اسناد مشابه