مقایسه اثر سمّیت سلولی داروی دوکسوروبیسین به شکل آزاد و محصورشده در لیپوزوم با بار منفی و بدون بار الکتریکی با رده سلولی mda-mb-۲۳۱ (سرطان پستان)
چکیده
مقدمه : سرطان پستان یکی از مهم ترین معضلات بهداشتی درمانی زنان است. به دلیل ناهمگونی و سختی این بافت های سرطانی، امروزه از لیپوزوم ها به عنوان سیستم های انتقال دارو بدرون این سلول ها استفاده می شود. مواد و روش ها : لیپوزوم های حاوی بار الکتریکی منفی با اختلاط ترکیبات دستیل فسفات، کلسترول و فسفاتیدیل کولین (1:2:1) و فاقد بار الکتریکی از ترکیب فسفاتیدیل کولین- کلسترول (1:1) تهیه شد. سپس لیپوزوم ها با غلظت های 5، 2، 1، 5/0 و 2/0 میلی گرم بر میلی لیتر با داروی دوکسوروبیسین پر شدند. سمیت سلولی غلظت های مشابه داروی آزاد در برابر داروی محصور در لیپوزوم های مذکور در زمان های 24، 48 و 72 ساعت با آزمون تی مورد سنجش و مقایسه قرار گرفت. نتایج : نظر به این که سمیت سلولی در غلظت 5 میلی گرم بر میلی لیتر دارو در زمان های مذکور در لیپوزوم های بدون بارالکتریکی به ترتیب 37/88، 7/91 و 4/93 درصد و در غلظت و زمان مشابه برای داروی آزاد 34/72، 41/79 و 9/79 درصد به دست آمد، سمیت سلولی داروی محصور در این لیپوزوم ها نسبت به داروی آزاد بیشتر است. همچنین نظر به این که در غلظت و دوره زمانی مشابه سمیت سلولی داروی محصور در لیپوزوم با بار منفی به ترتیب 40/59، 28/67 و 56/74 درصد به دست آمد، سمیت سلولی داروی محصور در لیپوزوم دارای بار منفی نسبت به داروی آزاد کمتر است. نتیجه گیری : لیپوزوم های بدون بار الکتریکی حاوی داروی دوکسوروبیسین سمیت سلولی بیشتری در مقایسه با شکل آزاد دارا هستند. نتیجتاً می توان از این لیپوزوم ها برای بهبود تأثیر و کاهش اثرات سمی دارو پس از تکمیل این آزمایش ها در شرایط محیط زنده استفاده کرد.