اثر تجویز درون بطنی استرپتوزوسین بر تکثیر سلول در سلول های بنیادی ناحیۀ تحت بطنی در یک مدل موش صحرایی مبتلا به بیماری آلزایمر

هدی پسندمژده، hoda pasand mozhdeh a. department of biology, faculty of sciences, university of tehran, tehran, iran. b. shefa neuroscience research center, khatam alanbia hospital, tehran, iranالف. گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران ب. مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران بهمن زینلی، bahman zeynali department of biology, faculty of sciences, university of tehran, tehran, iranگروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران هادی علیقلی، hadi aligholi a. shefa neuroscience research center, khatam alanbia hospital, tehran, iran b. department of neuroscience, school of advanced medical sciences and technologies, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranالف. مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران ب. گروه علوم اعصاب، دانشکده فناوری های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایرج کاشانی رادگردی، iraj kashani radgerdi department of anatomy, school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران سجاد سحاب نگاه، sajad sahab negah shefa neuroscience research center, khatam alanbia hospital, tehran, iranمرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران غلامرضا حسن زاده، gholamreza hassanzadeh department of anatomy, school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: بیماری آلزایمر شایع ترین اختلال تحلیل برندۀ عصبی با شیوع یک هشتم یا حدود ده درصد از افراد مسن تر از 65 سال است. برای رسیدن به القاء زوال پیشرونده و تحلیل عصبی، تزریق درون بطنی استرپتوزوسین، یک فاکتور دیابتوژنیک، انجام شد. از آنجایی که این مدل منجر به اختلالات رفتاری، اختلال انرژی و مصرف گلوکز شد، یک مدل مناسب برای آلزایمر است. کاهش توان سلول های بنیادی در ناحیۀ تحت بطنی، یکی از نواحی نوروژنیک مغز، در بیماری آلزایمر گزارش شده است. در این مطالعه، ما تأثیر تجویز درون بطنی استرپتوزوسین در تکثیر سلول بنیادی در ناحیۀ تحت بطنی را آزمایش کردیم. مواد و روش ها: 30 سر موش صحرایی ویستار نر به 3 گروه تقسیم بندی شدند، شامل: کنترل، شم و stz. تزریق دارو (3 میلی گرم/کیلوگرم -تزریق درون بطنی) در بطن های جانبی در روزهای 1 و 3 بعد از بهبودی از عمل جراحی انجام شد. سرانجام، بعد از کشت سلول ناحیۀ تحت بطنی، تکثیر سلول توسط سنجش شاخص های ریخت شناسی، تعداد و قطر نوروسفرها اندازه گیری شد. یافته ها: مطالعۀ ما نشان داد که تکثیر شاخص­ها از قبیل قطر و تعداد نوروسفرها، در گروه درمان در مقایسه با گروه­های کنترل و شم به طور معنی­داری کاهش داشت. نتیجه­گیری: اطلاعات ما نشان داد که استفاده از استرپتوزوسین تکثیر سلول­های بنیادی در ناحیۀ تحت بطنی مغز را کاهش می دهد.