مقاله

بررسی اثر آنتاگونیست گیرنده ی ampa بر حافظه ی فضایی موش های صحرایی جوان بعد از القای مکرر مهار منتشر شونده

چکیده

مقدمه: مهار منتشر شونده یک موج بیوالکتریکی در سیستم عصبی مرکزی است که از طریق ماده خاکستری در مغز پخش شده و اثرات مختلفی از جمله دپلاریزاسیون نورون ها و اختلالات یونی را از خود بر جای می گذارد. این پدیده نقش مهمی در بسیاری از اختلالات عصبی نظیر صرع، میگرن با اورا، آسیب های مغزی و بیماری های عروقی- مغزی بازی می کند. به نظر می رسد اثرات تحریکی گیرنده گلوتامات در مغز با آسیب های عصبی در ارتباط باشد. هدف مطالعه ی ما ارزیابی اثر گیرنده ampa بر روی تخریب ایجاد شده به وسیله القای مهار منتشر شونده بر روی حافظه ی فضایی است. مواد و روش ها: dnqx، آنتاگونیست گیرنده ی گلوتاماتی آمپا، پس از القای مهار منتشر شونده به وسیله ی کلریدپتاسیم 2 مولار از طریق داخل صفاقی (1 میلی گرم برکیلوگرم) در موش های جوان نژاد ویستار (80-60 گرم) تزریق شد. بازیابی حافظه ی فضایی به کمک تست رفتاری t-maze بررسی شد. یافته ها: القای مکرر هفته ای مهار منتشر شونده باعث تخریب حافظه پس از چهار هفته شد. مهار گیرنده ampa به وسیله dnqx تأثیری بر روی تخریب حافظه ی ناشی از القای مهار منتشر شونده نداشت. نتیجه گیری: داده های ما حاکی از عدم ارتباط گیرنده ی گلوتاماتی ampa با تخریب حافظه ی ناشی از القای مهار منتشر شونده در موش های صحرایی جوان می باشد.

اسناد مشابه