مقاله

بررسی اثر گاباپنتین خوراکی در مقایسه با تیزانیدین خوراکی بر درد پس از عمل جراحی هیسترکتومی الکتیو در بیمارستان دکتر شریعتی در سال ۱۳۹۱-۱۳۹۰

گیتا شعیبی، gita shoeibi department of anesthesiology and intensive care, shariati hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iran.بخش بیهوشی و مراقبت های ویژه، بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. مصطفی صادقی، mostafa sadeghi department of anesthesiology and intensive care, shariati hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iran.بخش بیهوشی و مراقبت های ویژه، بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. رضا عاطف یکتا، raza atef yakta department of anesthesiology and intensive care, shariati hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iran.بخش بیهوشی و مراقبت های ویژه، بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. سیده ثنا استقامت، seyedeh sana esteghamat school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran.دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه: استفاده از پیش دارو قبل از عمل جراحی و با تاثیرات تسکین درد منجر به کاهش حساس شدن و یا مسدود شدن مسیر انتقال درد خواهد شد. از جمله این داروها تیزانیدین و گاباپنتین می باشد. تیزانیدین در مقایسه با گاباپنتین دارای عوارض جانبی بیشتر و طول عمر کوتاهتری می باشد و مطالعات محدودی در رابطه با اثر گاباپنتین به عنوان پیش دارو بر درد بعد از عمل وجود دارد. در این مطالعه به بررسی و مقایسه اثر گاباپنتین خوراکی بر درد پس از عمل جراحی هیسترکتومی الکتیو با تیزانیدین خوراکی پرداخته شده است. مواد و روش ها: مطالعه ی حاضر بر روی 64 بیمار30 تا 60 ساله کاندید عمل جراحی هیسترکتومی الکتیو در بیمارستان شریعتی انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه 32نفره تقسیم شدند. گروه 1(گاباپنتین) که یک ساعت قبل از عمل 300 میلی گرم گاباپنتین خوراکی و گروه 2 (تیزانیدین) که یک ساعت قبل از عمل 8 میلی گرم تیزانیدین خوراکی دریافت کردند. درد قبل از تجویز این داروها و در 12 ساعت اول پس از عمل با استفاده از visual analogue scales (vas) ثبت شد. همچنین میزان مورفین مصرفی در 12 ساعت اول و اولین زمان در خواست مورفین از طرف بیمار ثبت و با یکدیگر مقایسه شد. یافته ها: میانگین سنی در دو گروه تفاوت معناداری با یکدیگر نداشت. میزان ماده ی مخدر مصرفی در گروه یک کاهش معناداری نسبت به گروه دو نشان داد. همچنین اولین زمان درخواست مخدر در گروه یک نسبت به گروه دو افزایش معناداری نشان داد. درد قبل از عمل جراحی میان دو گروه اختلاف آماری معناداری با یکدیگر نداشت، اما 1 ساعت ، 3 ساعت و 12 ساعت پس از عمل در گروه یک کاهش معناداری نسبت به گروه دو نشان داد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه، گاباپنتین خوراکی پیش از عمل نسبت به تیزانیدین خوراکی قبل عمل سبب کاهش درد و کاهش نیاز به مخدر در حین و پس از عمل جراحی می شود.

اسناد مشابه