ارزیابی تکرارپذیری یافته های بالینی - هیستوپاتولوژیک و تکنیک ایمونوفلورسانس مستقیم نمونه های پارافینه فیکس شده در تشخیص لیکن پلان
چکیده
ارزیابی تکرارپذیری یافته های بالینی - هیستوپاتولوژیک و تکنیک ایمونوفلورسانس مستقیم نمونه های پارافینه فیکس شده در تشخیص لیکن پلان دکتر علیرضا قنادان1- دکتر مریم سیدمجیدی2- دکتر سارا محرابی3 – عذرا عبدل آبادی4- دکتر پویان امینی شکیب5 - دکتر علی بیژنی6 1- دانشیار گروه آموزشی آسیب شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران 2- دانشیار مرکز تحقیقات مواد دندانی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران 3- استادیار گروه آموزشی آسیب شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران 4- دانشجوی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران 5- استادیار گروه آموزشی آسیب شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران و استادیار مرکز تحقیقات مواد دندانی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران 6- محقق مرکز تحقیقات بیماریهای غیرواگیر کودکان امیرکلا دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران چکیده زمینه و هدف: لیکن پلان یک اختلال مزمن پوستی، مخاطی با واسطه عوامل ایمنی است که همراهی خصوصیات هیستوپاتولوژیک با ویژگیهای بالینی جهت رسیدن به تشخیص قطعی ضروری است. در مواقعی که همراهی تشخیص بالینی و هیستوپاتولوژیک وجود ندارد کمک گرفتن از روشهای تشخیصی مکمل، مانند direct immuno fluorescence (dif) توصیه می شود. بنابراین هدف از این مطالعه تعیین تکرارپذیری یافته های بالینی-هیستوپاتولوژیک و تکنیک ایمونوفلورسانس مستقیم نمونه های پارافینه فیکس شده در تشخیص لیکن پلان است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی گذشته نگر 49 مورد لیکن پلان دهانی و پوستی به کمک روش dif برای فیبرینوژن، c3 و igm رنگ آمیزی شدند. شدت رنگ فلورسانس به صورت صفر، یک و دو طبقه بندی گردید. یافته ها به کمک آزمونهای آماری در هر گروه و نیز بین گروه لیکن پلان پوستی و دهانی مقایسه شد. یافته ها: بررسیهای آماری نشان داد که بین بروز igm و c3 رابطه مستقیمی وجود دارد. (ضریب همبستگی spearman برابر 697/0و 000/0=pv )که این رابطه در لیکن پلان پوستی مشهودتر بود. (000/0= pv، ضریب همبستگی spearmanبرابر 746/0 )، در ضمن در لیکن پلان دهانی نیز ارتباط مستقیمی بین بیان فیبرینوژن و igm دیده شد. (02/0= pv، ضریب همبستگی spearman برابر 769/0 ). در آنالیز آماری توسط تست man-whitney u ارتباط معنی دار بین لیکن پلان دهانی و پوستی برای بیان c3 (3/0= pv)و فیبرینوژن (5/0= pv) یافت نشد، لکن ارتباط معنی دار آماری بین لیکن پلان دهانی و پوستی برای بیان igm دیده شد. (04/0= pv) نتیجه گیری: به نظر می رسد رنگ آمیزی ایمونوفلورسنت مستقیم در نمونه های پارافینه فیکس شده در فرمالین برای هیچ یک از مارکرهای c3 ، فیبرینوژن و igm به تنهایی تکرارکننده مناسبی برای یافته های بالینی- هیستوپاتولوژیک نمی باشد. اگرچه ترکیب igm و c3 در لیکن پلان پوستی و ترکیب igm و فیبرینوژن در لیکن پلان دهانی تکرارپذیری بهتری از خود نشان دادند. کلید واژهها: لیکن پلان ، تکنیک ایمونوفلورسنس مستقیم ، تشخیص وصول مقاله: 7/2/1394 اصلاح نهایی: 3/6/1394 پذیرش مقاله: 21/6/1394 نویسنده مسئول: دکتر پویان امینی شکیب، گروه آموزشی آسیب شناسی دهان و فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران e.mail:aminishakib@tums.ac.ir