مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی باند شده با ادهزیو کورماکس ii و ترانس باند xt در دندانهای مبتلا به فلوروزیس و ارزیابی آسیب مینایی حاصل از دیباندینگ
چکیده
مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی باند شده با ادهزیو کورماکس ii و ترانس باند xt در دندانهای مبتلا به فلوروزیس و ارزیابی آسیب مینایی حاصل از دیباندینگ دکتر حمیدرضا فتاحی1- دکتر وحید مشکل گشا2 - دکتر حمیدرضا پاکشیر3 - دکتر نوید ناصری 4- دکتر طاهره باهری مقدم 5 1- عضو مرکز تحقیقات ارتودنسی و دانشیار گروه آموزشی ارتودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران 2- عضو مرکز تحقیقات ارتودنسی و استادیار گروه آموزشی ارتودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران 3- عضو مرکز تحقیقات ارتودنسی و استاد گروه آموزشی ارتودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران 4- ارتودنتیست و عضو مرکز تحقیقات ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران 5- عضو مرکز تحقیقات دانشجویی، گروه آموزشی ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. استادیار گروه آموزشی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران چکیده زمینه و هدف : باندینگ براکت به دندانهای مبتلا به فلوروزیس اغلب مشکل می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی به دندانهای مبتلا به فلوروزیس با استفاده از ادهزیو کورماکس ii و ترانس باند xt و ارزیابی آسیب مینایی پس از دیباندینگ می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی شصت دندان مبتلا به فلوروزیس (5 و4 = (tfi و غیر فلوروزیس به دو زیر گروه تقسیم شدند. براکت اچ وایز استاندارد، در گروه اول و سوم به وسیله ترانس باند xt و در سایر گروهها به وسیله کورماکس ii به نمونه ها باند شدند. بعد از باندینگ میزان استحکام باند برشی به وسیله دستگاه اینسترون ( universal testing machine ) تعیین شد. ارزیابی استریولوژی آسیب مینایی توسط نرم افزار استریولوژی ( stereolith 1 ) انجام گردید. از آزمونهای آماری آنالیز واریانس دو طرفه post hoc (lsd) ، kruskal-wallis ، wilcoxon و paired samples test جهت ارزیابی داده ها استفاده شد. یافته ها: فلوروزیس میزان استحکام باند برشی را به طور معنی داری کاهش می دهد (سطح معنی داری= 041/0). کورماکس ii میزان استحکام باند برشی را به طور معنی داری افزایش می دهد (سطح معنی داری= 040/0). نمونه ها در گروه اول (فلوروزیس و ترانس باند xt ) کمترین میزان استحکام باند برشی را نشان دادند (69/1 ± 44/13 مگاپاسکال). گروه دوم (فلوروزیس و کورماکس ii ) بیشترین افزایش را در تعداد ترکهای مینایی نشان دادند . نتیجه گیری: کورماکس ii انتخاب مناسبی جهت باندینگ براکت های ارتودنسی در دندانهای مبتلا به فلوروزیس می باشد، با این حال استفاده از روشهای محافظه کارانه دیباندینگ جهت کاهش آسیب مینایی ضروری می باشد . کلید واژهها: فلوروزیس دندانی – مینا – ادهزیوهای مورد استفاده در ارتودنسی – استجکام باند برشی وصول مقاله: 21/1/1392 اصلاح نهایی: 12/6/1392 پذیرش مقاله: 16/8/1392 نویسنده مسئول : دکتر طاهره باهری مقدم، گروه آموزشی ارتودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران e.mail: t_baheri@yahoo.com