مقایسه پایایی شش روش اندازه گیری تقارب تراش دندانهای خلفی جهت تک روکشهای چینی فلز
چکیده
مقایسه پایایی شش روش اندازه گیری تقارب تراش دندانهای خلفی جهت تک روکشهای چینی فلز دکتر حمید جلالی1- دکتر حبیب حاج میرآقا 1 - دکتر امیرحسین بذرپور2 – دکتر سعید نوکار3 1- استادیار گروه آموزشی پروتز ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران 2- دندانپزشک 3- استادیار گروه آموزشی پروتز ثابت دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران چکیده زمینه و هدف : روشهای مختلفی برای اندازه گیری زاویه تقارب تراش دندانهای خلفی جهت تک روکشهای pfm وجود دارد هدف این مطالعه مقایسه پایایی شش روش اندازه گیری تقارب تراش دندانهای خلفی جهت تک روکشهای چینی فلز می باشد. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی تعداد بیست دای انتخاب و از 1 - 20 شماره گذاری شدند. زاویه تقارب تراش در این بیست نمونه توسط پنج دانشجوی سال آخر دندانپزشکی با استفاده از شش روش، اندازه گیری و اعداد ثبت شدند. روشهای دستی شامل : 1- دستگاه فتوکپی، خط کش و نقاله 2- دوربین دیجیتال، چاپگر، خط کش و نقاله 3- دوربین آنالوگ، خط کش و نقاله 4- دستگاه اورهد پروژکتور، خط کش و نقاله روشهای رایانه ای شامل: 1- دستگاه اسکنر و برنامه اتوکد 2- میکروسکوپ و برنامه اتوکد بودند. داده ها با استفاده از آنالیز آماری one way random effect در برنامه spss ویرایش 11 بررسی شدند. یافته ها: ضریب آلفای تکرارپذیری برای روشهای 1-6 به ترتیب 9981/0، 9988/0، 9986/0، 9991/0، 9957/0 و 9994/0 بودند. اختلاف معنی داری در تکرارپذیری (پایایی) این روشها مشاهده نشد و همه این روشها به طور معنی داری تکرارپذیر بودند. نتیجه گیری: از نظر تکرارپذیری در بین روشهای مختلف یادشده تفاوتی وجود ندارد، به علاوه اینکه همه آنها تکرارپذیر هستند و از همه این روشها می توان برای اندازه گیری این زاویه در نمونه ها بهره گرفت. کلید واژهها: تکرارپذیری – زاویه تقارب – شیب دیواره های اگزیال – ریتنشن. وصول مقاله: 15/8/1387 /1383 اصلاح نهایی: 4/12/1387 پذیرش مقاله: 19/2/1388 /1385 نویسنده مسئول : دکتر سعید نوکار، گروه آموزشی پروتز ثابت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران e.mail:noukarsa@sina.tums.ac.ir