اثر تجویز ژل فنی توئین ۱٪ در بهبود پارامترهای پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن

دکتر محمدرضا ابریشمی، mohammadreza abrishami assistant professor, department of periodontology, faculty of dentistry, shahid beheshti university / mc. tehran, iran.گروه آموزشی پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دکتر علیرضا اکبرزاده باغبان، alireza akbarzadeh-bagheban دکتر قاسم انصاری، ghasem ansari

چکیده

اثر تجویز ژل فنی توئین 1٪ در بهبود پارامترهای پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن دکتر محمدرضا ابریشمی1- دکتر علیرضا اکبرزاده باغبان2 - دکتر قاسم انصاری3 1- استادیار گروه آموزشی پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 2- استادیار گروه آموزشی آمارزیستی دانشکده پیراپزشکی و عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 3- دانشیار گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی چکیده زمینه و هدف: فنی توئین ابتدا برای درمان بیماران صرعی توصیه شد، ولی با توجه به اثرات مثبت آن در افزایش سرعت ترمیم زخمها، استفاده از آن در درمان بیماریهای پریودنتال نیز مورد توجه قرار گرفت. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر تجویز ژل فنی توئین 1% در بهبود پارامترهای پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن انجام شد. روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی، 18 بیمار مبتلا به پریودنتیت مزمن با عمق پاکت 4-5 میلی متر که سابقه ابتلا به بیماریهای سیستمیک نداشته و حداقل دارای دو دندان قرینه بودند انتخاب و درمان استاندارد جرم گیری و تسطیح ریشه برای کلیه دندانها انجام شد. به صورت تصادفی، یک ناحیه از دهان جهت تزریق موضعی ژل فنی توئین و ناحیه متقارن به عنوان شاهد انتخاب شده و متغیرهای عمق پاکت و میزان چسبندگی بافت همبند در هفته های پایه، دو، چهار و هشت اندازه گیری و داده ها با آزمون t زوجی و repeated measures anova با درنظر گرفتن مقادیر عمق پاکت و میزان چسبندگی بافت همبند در زمان پایه به عنوان covariate تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: بعد از حذف اثر متغیرهای عمق پاکت و میزان چسبندگی بافت همبند در زمان پایه، کاهش معنی دار آماری در میانگین عمق پاکت (با 05/0< p) و افزایش معنی دار آماری در میانگین میزان چسبندگی بافت همبند (با 001/0< p)در طول مطالعه دیده شد. نواحی مورد و شاهد نیز از نظر میانگین عمق پاکت و میزان چسبندگی بافت همبند اختلاف معنی دار آماری داشتند. (001/0< p در هر دو حالت) نتیجه گیری: استفاده موضعی از ژل فنی توئین پس از جرم گیری، تسطیح ریشه دندانها و پالیش می تواند در بهبود نسبی چسبندگی بافت همبند و کاهش عمق پاکت نقش مؤثری داشته باشد. کلید واژه‎ها: پریودنتیت مزمن– فنی توئین– عمق پاکت – چسبندگی بافت همبند. وصول مقاله: 28/7/1386/1383 اصلاح نهایی: 2/9/1387 پذیرش مقاله: 19/10/1387/1385 نویسنده مسئول: گروه آموزشی پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی e.mail:sma11034@yahoo.com