بررسی وضعیت تجهیزات و داروهای اورژانس در مطبهای مناطق شهری کرج و توانایی دندانپزشکان در استفاده از آنها
چکیده
بررسی وضعیت تجهیزات و داروهای اورژانس در مطبهای مناطق شهری کرج و توانایی دندانپزشکان در استفاده از آنها دکتر محمد بیات* - دکتر لینا ملکمیان** - دکتر فریبرز باهری*** *- استادیار گروه آموزشی جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. **- استادیار گروه آموزشی آمار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ***- دندانپزشک. چکیده زمینه و هدف: آمادگی در مواجهه با فوریتهای پزشکی به داشتن زمینه علمی لازم و تجهیزات کافی و به روز اورژانس میسر می باشد و موجب ایجاد اعتماد به نفس در پزشک یا دندانپزشک می گردد. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت تجهیزات و داروهای اورژانس در مطبهای مناطق شهری کرج و توانایی دندانپزشکان در استفاده از آنها در سال 82-1383 انجام شد. روش بررسی: مطالعه به روش توصیفی مقطعی و با استفاده از پرسشنامه صورت گرفت. بدین ترتیب که با استفاده از لیست موجود، مطبهای فعال مناطق شهری شناسایی و با مراجعه به محل کار آنان پرسشنامه در اختیار آنان قرار گرفته و بعد از تکمیل تحویل گردید. نتایج بدست آمده از این پرسشنامه به صورت جداول و نمودار ارائه و در نهایت یک جزوه راهنمای آموزشی تشخیص و عملیات اورژانس در اختیار دندانپزشکان مورد مطالعه قرار گرفت. روشهای آماری شامل آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون بود. یافته ها: 99% از دندانپزشکان مورد مطالعه به وقوع اورژانس در مطب اعتقاد داشتند و 9/61% از آنها با این امر به نحوی مواجه شده بودند. حدود 40% دندانپزشکان 1-4 قلم از تجهیزات و داروهای اورژانس را در کیت خود داشتند و در مردان توانایی به کارگیری کیت اورژانس بیشتر اظهار شد. حدود یک پنجم از دندانپزشکان با مورد cpr مواجه شده بودند که 73% آنان موفق به اجرای آن شدند. راه کسب دانش فوریتهای پزشکی در درجه اول دانشگاهها اعلام شده بود. با افزایش میزان مدت زمان مطب داری کیت اورژانس و داروهای آن بیشتر و قابل قبولتر می گردید که نشان دهنده رابطه مستقیم این دو متغیر با هم می باشد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد در ایران نیز همچون سایر کشورها درصد قابل توجهی از موارد اورژانس در مطبها اتفاق می افتد و متأسفانه شرایط و امکانات اورژانس شامل تجهیزات، داروها و آموزش کافی در این زمینه همچنان دچار نقانصی است که عمدتاً باید در روشهای تدریس در دانشگاهها، برگزاری کارگاهها، تهیه بروشورها و بسته های مورد نیاز در این زمینه اصلاح شود