بررسی تأثیر زاویه تراش دیواره های محوری دندان بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی
چکیده
بررسی تأثیر زاویه تراش دیواره های محوری دندان بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی دکتر فرحناز نجاتی دانش*– دکتر امید صوابی* – دکتر رضا دارابی** *- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. **- دستیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. چکیده زمینه و هدف: روکشهای کامل تاجی جهت ترمیم دندانهای تخریب شده کاربرد فراوانی دارند. یکی از عواملی که بر روی بقا وکارایی این ترمیمها تأثیر بسزایی دارد گیر آنها میباشد. گیر روکشهای کامل، خود تحت تأثیر عوامل متعددی مانند توازی دیوارههای محوری دندان، نوع سمان مورد استفاده، فریم ریختگی و عوامل دیگر قرار دارد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر زاویه تقارب تراش دندان بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی میباشد. روش بررسی: جهت انجام این بررسی که از نوع تجربی میباشد 69 مدل برنجی به تقلید از تاج دندان تراش خورده با سه زاویه تراش شش، 12 و بیست درجه با استفاده ازدستگاه تراش نیمه خودکار تهیه شد به نحوی که طول تمامی نمونهها هفت میلیمتر و قطر آنها در ناحیه قاعده ششمیلی متر بود. بر روی هر یک از این دایها یک روکش کامل تاجی ساخته و سمان شد. سپس روکشها به وسیله دستگاه اینسترون از دایها جدا گردیده و نیروی گیر برای هر یک ثبت شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات بدست آمده از آزمونهای anova و duncan استفاده گردید. یافته ها:یافته ها نشان داد که میزان گیر در سه زاویه تراش به طور معنیداری با یکدیگر متفاوت بود (0005/0p<)، به نحوی که میزان گیر از شش درجه تقارب به بیست درجه تقریباً به یک چهارم تقلیل یافت. همچنین بین زاویه تقارب و میزان گیر همبستگی معکوس وجود داشت. نتیجه گیری: ایجاد تقارب مطلوب برای حداکثر گیر روکشهای کامل تاجی در دهان مشکل میباشد از طرفی ایجاد تقارب برای سهولت کار الزامی است. بنابر این ایجاد تقارب به هنگام تراش باید با آگاهی از تأثیر آن بر میزان گیر روکشهای کامل تاجی و در نظر قرار گرفتن سایر عوامل دخیل درگیر انجام گیرد