بررسی قابلیت های محیطی حوضه های آبی دامنۀ جنوبی توچال برای تبدیل به ژئو پارک

نرگس ثنایی مبین، دکتر محمدعلی زنگنه اسدی، دکتر ابوالقاسم امیراحمدی

چکیده

کوه­های مرتفع، دره­های عمیق و سرسبز، مشهورترین پناهگاه­ها و جان پناه­ها، رودخانه­های پر آب، آبشارهای زیبا، آب و هوای فرح بخش، شرایط مناسب برای کوهنوردی، حوضه­های دامنۀ جنوبی توچال نظیر دربند، درکه، کلک چال وتوچال را به عنوان یکی از جاذبه­های تفرجگاهی شهری و فراشهری تهران معرفی کرده است که از پتانسیل­های بالای ژئوتوریسمی برخوردار می­باشند. هدف این تحقیق شناسایی پهنه­های مناسب ژئوتوریسمی منطقه برای تبدیل به ژئو پارک می­باشد. به همین منظور لایه­های اطلاعاتی مورد نیاز شامل نقشه­های شیب، پوشش گیاهی، همدما، هم بارش، لیتولوژی، هیدرولوژی، چشم­اندازهای انسانی، چشم­اندازهای ژئومورفولوژیکی تهیه و سپس با تلفیق و همپوشانی لایه­های اطلاعاتی در محیط gis با استفاده از مدل ahp پهنه­های مناسب ژئوتوریسمی حوضه­های آبی دامنۀ جنوبی توچال در قالب نقشۀ پهنه بندی ارائه گردید. نتایج این مطالعه نشان می­دهد که 15 درصد از کل وسعت منطقۀ مورد مطالعه در پهنۀ فوق العاده مناسب، 10 درصد در پهنۀ خیلی مناسب، 35 درصد در پهنۀ مناسب و 40 درصد در پهنۀ نامناسب قرار دارد که به دلیل نزدیکی این منطقه به کلان­شهر تهران می­تواند مورد توجه برنامه ریزان قرار گیرد.