ارزیابی مدل منطق فازی در مقایسه با سایر مدل های مفهومی در پهنه بندی سیل خیزی با تأکید بر ویژگی های ژئومورفولوژیک، مورد شناسی: حوضه داورزن
چکیده
سیل مخاطرهای طبیعی و رویدادی ناگهانی، سریع و مخرب است. مطالعات گذشته گویای آن است که علاوه بر ویژگیهای بارش، خصوصیات مورفومتریک و ژئومورفوژیک حوضههای آبخیز در کمیّت و کیفیّت این پدیده نقش اساسی دارند. حوضهی آبخیز داورزن در غرب دشت سبزوار واقع شده است. همه ساله سیلابهای مخربی در این حوضه به وقوع میپیوندد. هدف از این پژوهش، بررسی علل و عوامل مؤثر در وقوع سیل از جمله، شیب، لیتولوژی، اشکال ناهمواری (تیپ های فیزیوگرافی) ، نوع خاک، cn و وضعیت و گرایش پوشش گیاهی و سپس تجزیه و تحلیل سیلخیزی این حوضه است. برای دستیابی به این هدف از روش تلفیق عوامل مؤثر با استفاده از تکنیک پهنه بندی در مدلهای مفهومی و قابل اجرا در محیط gisاز جمله مدل منطق بولین، مدل شاخص همپوشانی و مدل منطق فازی در قالب لایه های اطلاعاتی استفاده شده است. روش تجزیه و تحلیل بر پایه یک مقایسه تحلیلی و دستیابی به نتایج حاصل از این مدلها استوار است. به کارگیری این مدلها در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی از طریق وزندهی به متغیّرهای مؤثر بر سیل خیزی حوضه بر اساس شدت و ضعف تأثیرگذاری آنها توانسته است شکل گیری سیل را در حوضه و در قالب پهنههای مشخص ارزیابی نماید. همچنین نتایج حاصل از مقایسهی مدلهای به کار گرفته شده نشان میدهد که مدل فازی گاما شاخصترین ابزار مفهومی برای تعیین پهنههای در معرض سیلخیزی در این منطقه میباشد.