تجارت بوشهر و راه های تجاری آن در سال های 1293 - 1324ش. / 1914 - 1945م.
چکیده
حوزه خلیج فارس به عنوان منطقه ای راهبردی، از اهمیت و جایگاه تاریخی ویژه ای همواره برخوردار بوده است. این منطقه، از روزگار باستان تاکنون، به لحاظ تجارت و منابع غنی خود، مورد توجه دیگر اقوام و ملل بوده و می باشد. به همین دلیل، در معرض رقابت و کشمکش کشورهای دیگر قرار دارد. بوشهر، از جمله شهرهای بندری خلیج فارس است که بعد از سقوط صفویان در دوره های افشاریان و زندیان، پس از کاهش اهمیت تجاری بندرعباس، مورد توجه دولت های خارجی قرار گرفت. در دوره قاجارها نیز، این بندر به لحاظ ساحل، تشکیلات اداری و ارتباط با شیراز، از جایگاه ویژه ای در میان بندرهای جنوب برخوردار بود. همین موضوع، سبب شد تا شمار بسیاری از کشورها، دست به تاسیس شرکت های تجاری و حتا کنسولگری در این شهر ساحلی بزنند. این مقاله، بر آن است تا به بررسی چرایی و چگونگی رونق و کسادی اقتصاد بندر بوشهر در سال های 1293- 1324 ش./ 1914- 1945 م. بپردازد و به روش توصیفی – تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، به تبیین تجارت و مسایل و مشکلاتی که در تجارت بوشهر و راه های تجاری آن از سال های 1293- 1324 ش./ 1914- 1945 م. وجود داشته، بپردازد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مرتضی دهقان نژاد — دانشیار گروه تاریخ دانشگاه اصفهان
- ظریفه کاظمی — دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران دورۀ اسلامی دانشگاه اصفهان