اثر بستر کشت خاکی و آب کشت بر رشد و عملکرد غده چه سیب زمینی
چکیده
این تحقیق در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با هشت تیمار شامل پرلیت، پرلیت + ورمیکولایت (1:1 حجمی)، پرلیت + پیتماس (1:1 حجمی)، پرلیت + خاک (1:1 حجمی)، پرلیت + خاک + کمپوست کود گاوی (به ترتیب 40، 30، 30%)، پرلیت + خاک + ورمی کمپوست (40، 30، 30%)، خاک، پرلیت + پیتماس شاهد در چهار تکرار انجام شد. در طول دوره رشد، سطح برگ، ارتفاع بوته، قطر ساقه در محل طوقه و پس از برداشت بخش هوایی و تعداد غدهها، طول، وزن تر و خشک غده اندازهگیری شد. تجزیه واریانس نشان داد که اثر نوع بستر کشت بر شاخصهای سطح برگ، ارتفاع بوته و قطر ساقه در محل طوقه معنیدار بود. رشد و تولید غده چه در بستر خاک و بسترهای که حاوی خاک بودند، پایین بود، بنابراین هیچکدام از بسترها نتوانست به اندازه کافی اثرات منفی خاک منطقه را خنثی کند. بسترهای خاکی دارای بیشترین وزن مخصوص ظاهری، وزن مخصوص حقیقی،هدایت الکتریکی و اسیدیته و کمترین تخلخل بودند. بیشترین تعداد غده دره بستر پرلیت + پیتماس تولید شد. بیشترین تعداد غده در بستر پرلیت + پیتماس و بیشترین ارتفاع بوته در بستر پرلیت + خاک + کمپوست کود گاوی بود. بستر پرلیت + پیتماس(با نسبت 1:1 حجمی) به عنوان بهترین بستر کشت برای تولید غده چه سیبزمینی توصیه میشود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- منیره حاجی آقائی کامرانی — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم خاک دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل، ایران
- کاظم هاشمی مجد — استادیار گروه علوم خاک دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل، ایران
- نصرت اله نجفی — دانشیار گروه علوم خاک دانشگاه تبریز تبریز، ایران
- هادی حسین نیا — دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان قائم شهر، ایران