مقایسه ی اندانسترون و مپریدین در پیشگیری از لرز پس از بیهوشی در بیماران تحت جراحی ارتوپدی اندام تحتانی با بیهوشی عمومی
چکیده
زمینه و هدف: یکی از شایع ترین مشکلات پساز بیهوشی عمومی لرز میباشد. مپریدین داروی انتخابی برای درمان لرز بوده، در پیشگیری از لرز نیز موثر است. اما عوارض جانبی پرخطری دارد.اندانسترون دارویی موثر اما فاقد عارضهی پرخطر میباشد. این پژوهش با هدف مقایسه‌ی مپریدین و اندانسترون با یکدیگر و با دارونما در پیشگیری از لرز پساز بیهوشی انجام شد. روشبررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی بیماران به سه گروه 35 نفره تقسیم شدند. بعداز دریافت پیشدارو و بلافاصله قبلاز القای بیهوشی sao2 (اشباع اکسیژن شریانی) با پالساکسیمتر ثبت شده، به بیماران گروه o اندانسترون 4 میلی گرم، گروه m مپریدپن 25 میلی گرم و گروه c نرمال سالین 2 میلی گرم به صورت مستقیم داخل وریدی تزریق شد.همه بیماران به روش مشابهای تحت بیهوشی عمومی قرارگرفته و بلافاصله بعداز خروج لوله تراشه به صورت awake به ریکاوری منتقل شدند. در دقایق 5 و 15 پس از ورود به ریکاوری sao2 با پالس اکسیمتر و نیز لرز بر اساس سیستم درجهبندی مشابهای مورد بررسی و ثبت قرار گرفتند. جهت تحلیل دادهها از آنالیز واریانس (آزمونهای کایمربع؛ anova و زیرآزمون tukey) استفاده شد. یافتهها: فراوانی لرز در دقایق 5 و 15در دو گروه m وo معادل هم و کمتر از گروه کنترل بود (p<0/05). همچنین sao2 در گروه o در دقایق 5 و 15 پس از بیهوشی افت نکرد؛ حال آن که در گروه های m و c کاهش اندکی را نشان داد. نتیجه گیری: چنین استنباط میگردد که 4 میلی گرم اندانسترون معادل 25 میلی گرم مپریدین داخل وریدی بلافاصله قبلاز القای بیهوشی در کاهش لرز پساز بیهوشی موثر میباشد. همچنین با اندانسترون هیچ گونه کاهشی در sao2 رخ نمیدهد. بنابراین به کار بردن اندانسترون به جای مپریدین جهت پیشگیری از لرز پساز بیهوشی مطلوب میباشد.