مقاله

تغییرات عوامل محور igf و برخی پروتئین های پیوندی آن در زنان یائسه ی مبتلا به سرطان پستان پس از ۱۵ هفته فعالیت ورزشی ترکیبی

رضا نوری، r nuri بهاره محمودیه، b mahmudieh ارسلان دمیرچی، a damirchi فرهاد رحمانی نیا، f rahmani nia نادر رهنما، n rahnama حمید امامی، h emami

چکیده

زمینه و هدف: (عوامل رشد شبه انسولین) igfs و برخی پروتئین های پیوندی آن می توانند سبب رخداد و بازرخداد سرطان پستان شوند. از طرفی، نقش فعالیت های ورزشی ترکیبی بر این عوامل مشخص نیست. از این رو، هدف مطالعه ی حاضر بررسی تغییرات عوامل محور igf و برخی پروتئین های پیوندی آن در زنان یائسه ی مبتلا به سرطان پستان پس از 15 هفته فعالیت ورزشی ترکیبی است. روش بررسی: بدین منظور 29 زن یائسه ی (با میانگین سن 31/6 ± 27/58 سال) مبتلا به سرطان پستان که جراحی، شیمی درمانی و پرتودرمانی دریافت کرده، در حال حاضر تحت هورمون درمانی بودند، به دو گروه تجربی و شاهد تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 15 هفته و هر هفته 4 جلسه (2 جلسه پیاده روی و 2 جلسه تمرین مقاومتی) به تمرین پرداختند. در این مدت گروه شاهد در هیچ برنامه ی فعالیت ورزشی یا بدنی شرکت نکردند. داده ها با استفاده از آزمون ancova تجزیه و تحلیل شدند (05/0p≤). یافته ها: فعالیت ورزشی ترکیبی بر مقادیر igf-1 (001/0p=) و igfbp-3 (0001/0p<)، نسبت مولار igf-1 به igfbp-3 (0001/0p<) زنان یائسه ی مبتلا به سرطان پستان به طور معنادار اثر داشت. پس از 15 هفته، مقادیر igf-1 در گروه تجربی 9 درصد کاهش و مقادیر igfbp-3 28 درصد افزایش یافت. این نوع فعالیت نتواست تغییرات معناداری در مقادیر igfbp-1 این افراد ایجاد کند (652/0p=). نتیجه گیری: به دلیل این که عوامل محور igf و برخی پروتئین های پیوندی آن، نقش مهمی در ابتلا به سرطان پستان و بازرخداد آن ایفا می کنند، احتمالاً تعدیل این عوامل توسط فعالیت ورزشی ترکیبی بتواند بازرخداد سرطان پستان را به تعویق بیندازد.

اسناد مشابه